Νικημένος από την ασθένεια του που τον ταλαιπωρούσε ιδιαίτερα το δυο τελευταία χρόνια, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη.

Γεννήθηκε το 1976 στην Άρτα και μεγάλωσε στη Φιλοθέη. Αφού τελείωσε το λύκειο ξεκίνησε τις σπουδές μου στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών τις οποίες και διέκοψα δύο χρόνια αργότερα, αφού κατά τη διάρκεια τους συνειδητοποίησα ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν τον εξέφραζε ιδιαίτερα.

“Γυρνώντας πίσω στο χρόνο θυμάμαι τον εαυτό μου να κρατά κατά καιρούς μια φωτογραφική μηχανή…πάντα με γοήτευε η στιγμή που γίνεται εικόνα. Έτσι λοιπόν το 1995 ασχολήθηκα με το μαγικό κόσμο της φωτογραφίας και ήταν εκείνη την περίοδο που κατάλαβα με τι ακριβώς ήθελα πλέον να ασχοληθώ.

Η επαφή μου με τη φωτογραφία μου χάρισε στιγμές που με γέμισαν χαρά και ενθουσιασμό και στιγμές που με γέμισαν απογοήτευση και πόνο. Είναι δύσκολο πολλές φορές να αποτυπώσεις όλη αυτή την ομορφιά που βρίσκεται γύρω σου, όμως προσπαθείς να πιάσεις τη στιγμή που θα σε κάνει να νιώσεις άνθρωπος, γράφει ο ίδιος”.

Ήταν ιδρυτικό μέλος των Φωτογραφικών ομάδων «Καδρώ» της Φιλιππιάδας και ΦΟΑ της Άρτας ενώ για πολλά χρόνια συνεργαζόταν με μεγάλα περιοδικά των Αθηνών και οργανισμούς ως φωτογράφος.

Ο Παναγιώτης από σήμερα θα αγναντεύει τον γαλήνιο Αμβρακικό που τόσο αγάπησε και φωτογράφισε, όσο κανείς άλλος, από ψηλά και θα ταξιδεύει μαζί με τα πουλιά του!
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του!