Η συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Ηπείρου εξελίχθηκε σε πεδίο σύγκρουσης, όταν ο πρόεδρός της και δήμαρχος Ηγουμενίτσας, Παναγιώτης Νταής, εισηγήθηκε την απόσπαση της συζύγου του στα γραφεία της ίδιας της ΠΕΔ — φορέα τον οποίο ο ίδιος διοικεί. Η κίνηση αυτή άναψε φωτιές και προκάλεσε δημόσια ρήξη μεταξύ των δημάρχων που συμμετείχαν στη συνεδρίαση.

Η υπάλληλος του Υπουργείου Εσωτερικών, σύζυγος του κ. Νταή, είχε παλαιότερα αποσπαστεί στον Δήμο Φιλιατών. Με τη λήξη αυτής της απόσπασης, ο δήμαρχος Ηγουμενίτσας θεώρησε σκόπιμο να εισηγηθεί τη νέα της τοποθέτηση στα γραφεία της ΠΕΔ, δηλαδή ακριβώς εκεί όπου ο ίδιος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου. Η πρόταση εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των παρόντων δημάρχων, με τις μειοψηφούσες φωνές να ξεχωρίζουν για τη σαφήνεια και την αποφασιστικότητά τους.

Ο δήμαρχος Σουλίου, Αθανάσιος Ντάνης, αποτέλεσε την πιο ηχηρή φωνή αντίδρασης, χαρακτηρίζοντας την πρόταση ούτε ηθική ούτε δίκαιη και τονίζοντας ότι η έγκρισή της θα έπληττε συλλογικά την αξιοπιστία όλων των δημάρχων της Ηπείρου. Μαζί του τάχθηκε και ο δήμαρχος Πρέβεζας, Γεωργάκος, αρνούμενος να υπερψηφίσει μια πρόταση που έρχεται σε αντίθεση με τις στοιχειώδεις αρχές διαφάνειας.
Το νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης είναι σαφές: η κείμενη νομοθεσία επιτρέπει τη συνυπηρέτηση συζύγων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της γεωγραφικής διασποράς οικογενειών δημοσίων υπαλλήλων. Ωστόσο, ο νόμος αυτός δεν προέβλεπε — και προφανώς δεν είχε σκοπό να καλύψει — σενάρια στα οποία αιρετοί αξιωματούχοι θα αξιοποιούσαν τη θέση τους για να «φέρουν» τα μέλη της οικογένειάς τους στις υπηρεσίες που οι ίδιοι ελέγχουν.

Η υπόθεση αναδεικνύει γλαφυρά ένα σύστημα στο οποίο το γράμμα του νόμου χρησιμοποιείται ως άλλοθι, ενώ το πνεύμα της δημοκρατικής λογοδοσίας παραμένει ανεκπλήρωτο. Για την Ήπειρο, η υπόθεση αυτή δεν είναι απλά ένα τοπικό επεισόδιο — είναι καθρέφτης μιας ευρύτερης νοοτροπίας που ταλανίζει την ελληνική αυτοδιοίκηση.