Η κινεζική οικονομία ολοκλήρωσε το 2025 επιτυγχάνοντας ένα ιστορικό ορόσημο που αναδιαμορφώνει τον παγκόσμιο εμπορικό χάρτη, καθώς το εμπορικό της πλεόνασμα εκτινάχθηκε στο αστρονομικό ποσό των 1,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η εξέλιξη αυτή, που ανακοινώθηκε επίσημα την Τετάρτη, αντικατοπτρίζει την αξιοσημείωτη ικανότητα των Κινέζων εξαγωγέων να προσαρμόζονται σε ένα εχθρικό διεθνές περιβάλλον, αντισταθμίζοντας τις απώλειες από την αμερικανική αγορά μέσω μιας επιθετικής επέκτασης στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Παρά τις ασφυκτικές πιέσεις και τους δασμούς από την κυβέρνηση Τραμπ, το Πεκίνο κατάφερε να θωρακίσει την παραγωγική του βάση, στρέφοντας το ενδιαφέρον του στη Νοτιοανατολική Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική, δημιουργώντας ένα ισχυρό οικονομικό ανάχωμα απέναντι στις γεωπολιτικές αναταράξεις.
Η στρατηγική διαφοροποίησης που υιοθέτησαν οι Κινέζοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αποδείχθηκε σωτήρια, καθώς οι εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες σημείωσαν κατακόρυφη πτώση της τάξεως του 20%. Ωστόσο, το κενό αυτό καλύφθηκε με το παραπάνω από την εντυπωσιακή άνοδο των αποστολών προϊόντων προς τον σύνδεσμο χωρών ASEAN και την Αφρική, όπου η κινεζική παρουσία ενισχύθηκε σημαντικά. Η δυναμική αυτή οφείλεται εν μέρει στα κέρδη παραγωγικότητας και την τεχνολογική υπεροχή των Κινέζων κατασκευαστών, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει και μια εσωτερική αδυναμία: τη χαμηλή εγχώρια κατανάλωση. Η υπερβάλλουσα παραγωγική ικανότητα αναγκάζει τις επιχειρήσεις να διοχετεύουν φθηνά προϊόντα στις διεθνείς αγορές, προκειμένου να διατηρήσουν τη λειτουργία τους, γεγονός που προκαλεί ανησυχία σε πολλές παγκόσμιες πρωτεύουσες για τον κίνδυνο αποβιομηχάνισης των δικών τους οικονομιών.
Στο κατώφλι του 2026, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με το παράδοξο της επιτυχίας της. Ενώ το εμπορικό πλεόνασμα των 1,189 τρισεκατομμυρίων δολαρίων —ποσό που ισοδυναμεί με το ΑΕΠ κρατών όπως η Σαουδική Αραβία— προσφέρει ρευστότητα και σταθερότητα, εντείνει παράλληλα τις εμπορικές τριβές με εταίρους που βλέπουν τα δικά τους ελλείμματα να διευρύνονται. Η Κίνα καλείται τώρα να ισορροπήσει ανάμεσα στη διατήρηση της εξαγωγικής της ισχύος και την ανάγκη να κατευνάσει τις διεθνείς αντιδράσεις για την υπερπαραγωγή. Ήδη έχουν γίνει οι πρώτες κινήσεις καλής θέλησης, όπως η κατάργηση φορολογικών επιστροφών στον τομέα της ηλιακής ενέργειας, σε μια προσπάθεια να περιοριστούν οι κατηγορίες για έμμεσες επιδοτήσεις που πλήττουν τον ανταγωνισμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο παράγοντας των σινo-αμερικανικών σχέσεων παραμένει ο μεγάλος αστάθμητος παράγοντας για το άμεσο μέλλον. Παρά την εντυπωσιακή ανθεκτικότητα που επέδειξε το Πεκίνο, οι νέες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για επιβολή δασμών σε χώρες που συναλλάσσονται με το Ιράν επαναφέρουν το φάσμα ενός γενικευμένου εμπορικού πολέμου. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η Κίνα θα συνεχίσει να επενδύει στη δημιουργία μονάδων παραγωγής στο εξωτερικό για να παρακάμπτει τους δασμούς, ωστόσο η βιωσιμότητα αυτού του μοντέλου εξαρτάται άμεσα από την ανάκαμψη της εσωτερικής ζήτησης και την επίλυση της κρίσης στον τομέα των ακινήτων, που συνεχίζουν να αποτελούν τις “ανοιχτές πληγές” της κινεζικής οικονομίας.