
Οι γονείς των θυμάτων έχουν φτάσει να γίνονται θεατές ενός δικονομικού «θρίλερ» που αφορά στα οστά των παιδιών τους.
Το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η διαδικασία των εκταφών, σύμφωνα με δικαστικές πηγές, ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένο από την πρώτη στιγμή που δόθηκε η παραγγελία από την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Λάρισας προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για αυτές και να διενεργηθούν όλες οι εξετάσεις που ζητούσαν οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών.
Και αυτό γιατί η εισαγγελική παραγγελία εκδόθηκε όχι στο πλαίσιο της κύριας ανάκρισης που ούτως ή άλλως είχε πλέον κλείσει για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα , αλλά στο πλαίσιο της παράλληλης έρευνας για ενδεχόμενη παράβαση καθήκοντος των ιατροδικαστικών. Σε αυτή τη δικογραφία που ήταν ξεχασμένη στα συρτάρια της Εισαγγελίας, αναζητήθηκε εσπευσμένα, μία φόρμουλα για να ξεπεραστεί άμεσα ο «σκόπελος» των εκταφών, τις οποίες επίμονα ζητούσαν οι συγγενείς των θυμάτων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι Η εισαγγελική παραγγελία του περασμένου Δεκεμβρίου για να προχωρήσουν με καθυστέρηση δυόμιση ετών οι εκταφές, εκδόθηκε κάτω από την πίεση της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι και του ορατού κινδύνου σοβαρής βλάβης της υγείας του, σε μία προσπάθεια να αποφορτιστεί το ήδη βαρύ κλίμα που είχε δημιουργηθεί από την κλιμάκωση του κινήματος συμπαράστασης στον πατέρα του 22χρονου Ντένις.
Η Εισαγγελία της Λάρισας, βγάζοντας από τη λήθη στην οποία είχε περιέλθει, τη δικογραφία για τους ιατροδικαστές μπόρεσε να δώσει τότε τη «λύση» που αναζητούσε ολόκληρη η κοινωνία. Ωστόσο , η δικογραφία αυτή αφορά μόνο πράξεις ή για την ακρίβεια τυχόν παραλείψεις των ιατροδικαστών. Αν δηλ. προχώρησαν μετά το δυστύχημα σε όλες τις οφειλόμενες ενέργειες, αν διενήργησαν όλες τις εξετάσεις στις σορούς των θυμάτων που γίνονται σε ανάλογες περιπτώσεις, αν οι εκθέσεις τους είναι πλήρεις και ορθές ως προς την ταυτοποίηση των σορών και αν ερεύνησαν όλα τα ενδεχόμενα.
Για αυτό και το δικαστικό συμβούλιο, σε αυτή τη φάση, τάχθηκε υπέρ της άποψης της εισαγγελέως κι έκρινε ουσιαστικά περιττά τα αιτήματα των συγγενών για να προχωρήσουν σε δειγματοληψία και αποστολή των δειγμάτων σε εργαστήρια του εξωτερικού, με το σκεπτικό ότι δεν συμβάλλουν στην έρευνα της συγκεκριμένης υπόθεσης η οποία αφορά αποκλειστικά τους ιατροδικαστές.
Είναι σαφές πως σε καμία περίπτωση δεν είναι αντικείμενο της εν λόγω έρευνας η αιτία θανάτου αυτή καθαυτή και ούτε τα αίτια της έκρηξης. Έτσι, ερμηνεύουν εξάλλου δικαστικές πηγές το γεγονός ότι απουσιάζει από την εισαγγελική παραγγελία, ο λόγος για τον οποίο διατάσσεται η πραγματογνωμοσύνη. Στην πραγματικότητα δηλαδή δεν ερευνάται το ερώτημα για το οποίο ζητούν απαντήσεις οι γονείς: πως πέθαναν τα παιδιά τους. «Μόνο εντός της αρχικής δικογραφίας, μπορούσε να απαντηθεί το συγκεκριμένο ερώτημα», επιμένουν δικαστικοί κύκλοι. Και η απάντηση δεν επαφίεται στην κρίση του αρμόδιου δικαστικού λειτουργού αν θα ερευνήσει ή όχι την αιτία θανάτου. Θα πρέπει αυτή να δοθεί, μόνο μέσα από έρευνα…”Όλα τα άλλα μοιάζουν περισσότερο με δικαστικό λαϊκισμό”, τονίζουν νομικές πηγές.
Έτσι, οι γονείς των θυμάτων έχουν φτάσει να γίνονται θεατές ενός δικονομικού «θρίλερ» που αφορά στα οστά των παιδιών τους, λίγες ημέρες προτού κλείσουν τρία χρόνια από το θάνατό τους και κάποιοι από αυτούς θα πρέπει να προχωρήσουν κανονικά στις εκταφές….
