Η ευρύτερη περιοχή όρη Παραμυθιάς, στενά Καλαμά και στενά Αχέροντα αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τον Ασπροπάρη.

Είναι το μικρότερο από τα τέσσερα είδη γύπα, που συναντώνται στην Ελλάδα. Χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο αινιγματικά πουλιά, δεμένο με μύθους, θρύλους και παραδόσεις στις ορεινές περιοχές. Είναι ταξιδιώτης και ο μόνος γύπας που μεταναστεύει.

Γεννάει ένα ως τρία αυγά και η φροντίδα των μικρών αναλαμβάνεται εξίσου από τους δύο γονείς. Τρέφεται με οτιδήποτε νεκρό αλλά επιλέγει, επίσης, χελώνες, σκαντζόχοιρους, σαύρες και έντομα. Ξυπνάει χαράματα, νωρίτερα από όλους τους άλλους γύπες.

Επιδίδεται σε θεαματικές γαμήλιες πτήσεις –βουτιές από μεγάλο ύψος- την περίοδο της αναπαραγωγής. Τα δύο πουλιά είναι συνεχώς μαζί καθώς ζευγαρώνουν καθημερινά και πολύ συχνότερα από άλλους γύπες.

Ο Ασπροπάρης χαρακτηρίζεται για την εξυπνάδα του και είναι το πρώτο, ιστορικά, πουλί που προστατεύτηκε με νόμο από τους Φαραώ, με ποινή θανάτου.

Για τους ορεινούς θεωρείται καλότυχος αφού, κατά την παράδοση, κουβαλά στην πλάτη του τον κούκο και φέρνει την άνοιξη, την υγεία και την προκοπή για τους κτηνοτρόφους – φέρνει καλή τύχη στο πήξιμο του γιαουρτιού και στην παραγωγή του τυριού.

Το να δει κανείς Ασπροπάρη, ειδικά στην αρχή της άνοιξης, είναι σημάδι καλής τύχης. Ο Ασπροπάρης απειλείται με εξαφάνιση και σύμφωνα με έρευνες που γίνονται απομένουν μόνο 50 ζευγάρια, σε Ελλάδα και Βουλγαρία, συνολικά.

Η δηλητηρίαση από δολώματα, η ηλεκτροπληξία και η ενόχληση των φωλιών του αποτελούν τις κύριες αιτίες απειλής του.