Το γρήγορο περπάτημα ή το τζόκινγκ συνδέονται περισσότερο με τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας.
Η άσκηση είναι γνωστό ότι ωφελεί την υγεία, όμως το είδος και η έντασή της μπορεί να κάνουν τη διαφορά όταν στόχος είναι η διατήρηση της οστικής πυκνότητας και η προστασία από την οστεοπόρωση.
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο BMJ εξέτασε ποιες μορφές σωματικής δραστηριότητας συμβάλλουν περισσότερο στην ενίσχυση των οστών και ποια είναι η απαιτούμενη διάρκεια για να προκύψουν οφέλη.
Ερευνητές από την Κίνα ανέλυσαν δεδομένα από 124 προηγούμενες μελέτες, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 18.429 άνθρωποι ηλικίας 40 ετών και άνω.
Το περπάτημα με γρήγορο ρυθμό στην κορυφή
Οι ερευνητές εξέτασαν διαφορετικές μορφές άσκησης, μεταξύ άλλων την προπόνηση με αντιστάσεις, τη γιόγκα και το περπάτημα. Για την ποσοτικοποίηση της σωματικής δραστηριότητας, χρησιμοποίησαν τον δείκτη MET-λεπτά ανά εβδομάδα, ο οποίος αποτυπώνει την κατανάλωση ενέργειας.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το γρήγορο περπάτημα ή το τζόκινγκ συνδέονται περισσότερο με τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας. Υψηλή επίδοση είχε επίσης ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης και προπόνησης με αντιστάσεις, αν και τα οφέλη εμφανίζονταν σε λιγότερες περιοχές του σκελετού.
Σύμφωνα με τη μελέτη, τα οφέλη για την οστική υγεία αρχίζουν να εμφανίζονται περίπου στις 600 MET-λεπτά την εβδομάδα, επίπεδο που αντιστοιχεί περίπου σε δύο έως τρεις ώρες γρήγορου περπατήματος ή τζόκινγκ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συστηματική άσκηση μπορεί να περιορίσει, σε μικρό αλλά κλινικά σημαντικό βαθμό, την απώλεια οστικής πυκνότητας που συνδέεται με την ηλικία, ιδιαίτερα στη σπονδυλική στήλη, τον αυχένα του μηριαίου οστού και το ισχίο.
Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν ίδια για όλους. Η επίδραση της άσκησης ήταν εντονότερη στα άτομα μέσης ηλικίας και σε όσους είχαν φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος, ενώ ήταν μικρότερη στους ηλικιωμένους και στα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα.
Το πλεονέκτημα του γρήγορου περπατήματος είναι ότι είναι δεν απαιτεί ειδικό εξοπλισμό, συνδρομή σε γυμναστήριο ή ιδιαίτερες δεξιότητες.
Η οστεοπόρωση επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και αυξάνει τον κίνδυνο καταγμάτων, τα οποία μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους, καθώς συχνά απαιτούν παρατεταμένη νοσηλεία και ακινησία.
Με πληροφορίες από ScienceAlert
