Αναξιοποίητο και άγνωστο παραμένει στους πολλούς το ταφικό μνημείο, που ανακαλύφτηκε το 2007 στη Ρίζιανη Θεσπρωτίας.

Με βάση τα κτερίσματα, χρονολογείται στα τέλη του 4ου και στις αρχές του 3ου αι. π. Χ.

Ο περίβολος του μνημείου, που δεν διασώζεται ακέραιος, σχήματος Πι, τοποθετημένος σε χώρο επίπεδο στους ομαλούς πρόποδες λόφου, ήταν ταυτισμένος με ελληνιστικό ναό.

Σύμφωνα με την επίτιμη διευθύντρια Η΄ ΕΠΚΑ, δρ. αρχαιολόγο Γαρυφαλιά Αρβανίτου-Μεταλληνού, εντός του χώρου, που ορίζεται από τον περίβολο, ανασκάφηκαν επτά κιβωτιόσχημοι τάφοι, με προσανατολισμό από τη δυτικά προς ανατολικά.

Οι ταφές περιείχαν κεραμική, που αποτελείται από μελαμβαφή και άβαφα αγγεία, καθώς και σιδερένια, χάλκινα και αργυρά μικραντικείμενα, επίχρυσα και χρυσά νομίσματα, χρυσές δανάκες, χρυσή ενεπίγραφη ταινία και γυάλινο συμπαγές δακτυλίδι.