Από 50 λεπτά έως περίπου 1,20 ευρώ το κιλό. Αυτή είναι η εικόνα που μεταφέρεται για την τιμή πώλησης των επιτραπέζιων ελιών, την ώρα που ο παραγωγός έχει ήδη πληρώσει καύσιμα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα και όλα όσα απαιτεί η καλλιέργεια.
Στην Άρτα η εικόνα προκαλεί απογοήτευση και οργή. Για τους ανθρώπους που καλλιεργούν ελιές, η φετινή χρονιά εξελίσσεται σε μια περίοδο κατά την οποία τα έσοδα δύσκολα μπορούν να καλύψουν τα έξοδα. Και όταν η παραγωγή δεν αφήνει εισόδημα, η ζημιά δεν περιορίζεται σε ένα χωράφι.
Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη σχέση κόστους και τελικής τιμής.
Ο παραγωγός αγοράζει ακριβότερα τα απαραίτητα για την καλλιέργεια, αλλά όταν έρθει η ώρα της πώλησης βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ιδιαίτερα χαμηλή τιμή.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο. Όσο μικραίνει το αγροτικό εισόδημα, τόσο περιορίζεται η δυνατότητα των οικογενειών να καταναλώσουν και να στηρίξουν την τοπική αγορά. Και αυτό αφορά την Άρτα, αλλά και πολλές άλλες αγροτικές περιοχές της Ηπείρου.
Υπάρχουν παραγωγοί που δεν βασίζουν αποκλειστικά την οικονομική τους επιβίωση στα χωράφια. Για αυτούς, τα χρήματα από την ελιά αποτελούν συμπλήρωμα στο οικογενειακό εισόδημα. Αν αυτό το ποσό συρρικνωθεί δραματικά, η επίπτωση περνάει στην καθημερινότητα.
Η αγροτική οικονομία δεν λειτουργεί απομονωμένα. Τα χρήματα που εισπράττει ένας παραγωγός επιστρέφουν στην αγορά μέσα από αγορές, υπηρεσίες, επισκευές, προμήθειες και καθημερινές ανάγκες. Όταν αυτά τα χρήματα λείψουν, επηρεάζεται ολόκληρη η οικονομική αλυσίδα.
Όπως αναφέρει το epirusbomb.gr, η εικόνα της φετινής αγοράς θέτει πλέον ένα ευρύτερο ζήτημα για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας. Δεν αρκεί να υπάρχει παραγωγή. Χρειάζεται η παραγωγή να μπορεί να στηρίξει οικονομικά εκείνον που την πραγματοποιεί.
Για τους ελαιοπαραγωγούς, η φετινή σοδειά δεν μετριέται μόνο σε κιλά. Μετριέται και σε έξοδα που πρέπει να καλυφθούν. Και με τις σημερινές τιμές, ο λογαριασμός φαίνεται ιδιαίτερα βαρύς.
