Αφήνουμε τις οθόνες, αναζητάμε χρώματα περπατώντας.
Ένα κόκκινο λουλούδι. Μια πόρτα στο ίδιο χρώμα. Ίσως ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο ή κάποιος που μας προσπερνά με κόκκινη μπλούζα. Αυτό το «κυνήγι χρωμάτων» την ώρα που περπατάμε μπορεί να «καθαρίσει» το μυαλό μας.
Κάποιοι όταν βγαίνουν για περπάτημα θεωρούν τα ακουστικά το ίδιο σημαντικά με τα παπούτσια τους, καθώς θέλουν να ακούνε μουσική ή ένα podcast. Άλλοι μιλούν στο τηλέφωνο. Μερικοί κοιτάζουν- με κάποια εμμονή ίσως- το smartwatch για να ξέρουν πόσες θερμίδες «καίνε».
Μετά το «silent walking»- το περπάτημα χωρίς να μας αποσπά τίποτα την προσοχή- που είναι τάση τα τελευταία χρόνια, έδαφος κερδίζει και το λεγόμενο «κυνήγι χρωμάτων». Απλά περπατάς και ψάχνεις αντικείμενα ενός συγκεκριμένου χρώματος και κάπως έτσι το μυαλό «αδειάζει».
Αυτοί οι περίπατοι που συγκεντρώνονται σε κάποιο χρώμα ενθαρρύνουν την εστιασμένη προσοχή, λέει η Σέριλ Φίσερ, σύμβουλος ψυχικής υγείας και επίκουρη καθηγήτρια του Alliant University. Στην καθημερινότητά μας, είναι εύκολο να κινούμαστε στον χώρο δίχως να τον βλέπουμε πραγματικά. Η αναζήτηση ενός χρώματος μας δίνει έναν λόγο να ξεκολλήσουμε το βλέμμα από το κινητό και να προσέξουμε τι βρίσκεται μπροστά μας.
Μπορούμε να «κυνηγήσουμε» χρώματα ακόμα και στο γκρίζο τοπίο της πόλης
Οι επιλογές είναι πάρα πολλές. Μπορούμε να διαλέξουμε την αγαπημένη μας απόχρωση, ένα χρώμα από τα ρούχα που φοράμε ή απλά να αποφασίσουμε καθ’ οδόν, όταν δούμε κάτι που θα μας τραβήξει την προσοχή. Αν θέλουμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, μπορούμε να βάλουμε έναν στόχο: για παράδειγμα, θα βρούμε δέκα μοβ αντικείμενα σε έναν περίπατο 15 λεπτών; «Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος», ξεκαθαρίζουν οι ειδικοί.
Δεν χρειάζεται να βγούμε για περπάτημα σε ένα ειδυλλιακό μονοπάτι, ή σε κάποιο πάρκο γεμάτο λουλούδια. Ακόμα και στην καθημερινή διαδρομή μας, στο γκρίζο τοπίο της πόλης, μπορούμε να εντοπίσουμε χρώμα σε σημεία από τα οποία έχουμε περάσει αμέτρητες φορές, δίχως να τα βλέπουμε στην πραγματικότητα. Η Φίσερ μας συμβουλεύει μόλις εντοπίσουμε το πρώτο αντικείμενο του χρώματος που «κυνηγάμε» να αντισταθούμε στην παρόρμηση να προχωρήσουμε αμέσως στο επόμενο, αλλά να σταθούμε μια στιγμή να παρατηρήσουμε αυτό που τράβηξε το βλέμμα μας.
Στην αρχή, μπορεί να φαίνεται λίγο ανόητο, αλλά δεν πειράζει, λέει η σύμβουλος ψυχικής υγείας Μαρί Ράισμπεργκ. Οι ενήλικες δεν είναι πάντα συνηθισμένοι να αφήνουν ελεύθερη αυτού του είδους την περιέργεια. «Συνεχίστε, δώστε λίγο χρόνο, περισσότερες ευκαιρίες να σας εκπλήξει», καταλήγει.
Πηγή: TIME
