Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ κατέστησε τον ελληνικό βυζαντινό πολιτισμό αντικείμενο δημιουργικής επαναπροσλήψεως εντός του παγκοσμίου επιστημονικού γίγνεσθαι, αναφέρει η Ιερά Σύνοδος.
Βαθιά συγκινημένη για τον θάνατο της Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ δηλώνει σε ανακοίνωσή της η Ιερά Σύνοδος.
«Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει στο πρόσωπό της την ακαδημαϊκό, η οποία προέβαλε την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού και την εγγενή του συνάφεια με την Ορθόδοξη Εκκλησία, διατρανώνοντας ότι ο βυζαντινός πολιτισμός αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο της πνευματικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης» αναφέρει και σημειώνεται πως προσεύχεται, «όπως ο Κύριος της ζωής και του θανάτου αναπαύσει την ψυχή της μεταστάσης δούλης Του και κατατάξει αυτήν εν σκηναίς δικαίων, χαρίζοντας την άνωθεν παρηγορία στους οικείους αυτής».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου αναφέρει πως:
Με αισθήματα βαθείας συγκινήσεως και ειλικρινούς θλίψεως η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος επληροφορήθη την εις Κύριον εκδημία της σπουδαίας και διακεκριμένης βυζαντινολόγου Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ, μιας εκ των πλέον εμβληματικών μορφών της σύγχρονης ελληνικής διανοήσεως, η οποία, διά του πολυσχιδούς και διεθνούς ακτινοβολίας έργου της, κατέστησε τον ελληνικό βυζαντινό πολιτισμό αντικείμενο δημιουργικής επαναπροσλήψεως εντός του παγκοσμίου επιστημονικού γίγνεσθαι.
Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίζει στο πρόσωπό της την ακαδημαϊκό, η οποία προέβαλε την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού και την εγγενή του συνάφεια με την Ορθόδοξη Εκκλησία, διατρανώνοντας ότι ο βυζαντινός πολιτισμός αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο της πνευματικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης. Με τη μακρά και διακεκριμένη παρουσία της σε ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα, η αείμνηστη κατόρθωσε να καταστήσει τον ελληνικό ακαδημαϊκό λόγο ισότιμο συνομιλητή στο διεθνές επιστημονικό περιβάλλον, επιβεβαιώνοντας ότι η ιστορική γνώση δεν είναι αυτάρεσκη αναδίφηση του παρελθόντος, αλλά κριτήριο αυτογνωσίας και προπάντων ευθύνης.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος προσεύχεται όπως ο Κύριος της ζωής και του θανάτου αναπαύσει την ψυχή της μεταστάσης δούλης Του και κατατάξει αυτήν εν σκηναίς δικαίων, χαρίζοντας την άνωθεν παρηγορία στους οικείους αυτής. Αιωνία αυτής η μνήμη».