Σκηνές απόγνωσης εκτυλίσσονται σε πολλές αγροτικές περιοχές της χώρας, καθώς ο καταρροϊκός πυρετός εξαπλώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, πλήττοντας κυρίως την αιγοπροβατοτροφία. Η ασθένεια, που μεταδίδεται από τη σκνίπα Culicoides, έχει ήδη προκαλέσει εκατοντάδες απώλειες σε ζώα, με επίσημες εστίες να καταγράφονται σε Δράμα, Πέλλα, Κιλκίς, Κοζάνη, Μαγνησία, Λάρισα, Ηλεία και Λακωνία.

Πρόκειται για την τρίτη μεγάλη επιζωοτία που χτυπά την ελληνική κτηνοτροφία μέσα σε λίγα χρόνια, μετά την πανώλη και την ευλογιά, αφήνοντας πίσω της συντετριμμένους παραγωγούς που βλέπουν τον κόπο μιας ζωής να χάνεται μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Η θνησιμότητα στα πρόβατα είναι υψηλή, όχι μόνο στην οξεία φάση της νόσου, αλλά και εβδομάδες αργότερα, όταν τα ζώα εξαντλούνται και πεθαίνουν από αδυναμία ή επιπλοκές. Κι ενώ το κύμα απωλειών αυξάνεται, οι κτηνοτρόφοι έρχονται αντιμέτωποι με το πιο σκληρό γεγονός: καμία αποζημίωση δεν προβλέπεται.

Σύμφωνα με την πρόσφατη ενημέρωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΚΥΑ 59322/26923/2025), οι παραγωγοί δεν δικαιούνται αποζημίωση από τον ΕΛΓΑ για τα νεκρά ζώα ή για την απώλεια εισοδήματος που προκαλεί η νόσος. Το μόνο που μπορούν να διεκδικήσουν είναι ενδεικτική ενίσχυση για προληπτικά μέτρα για αγορά εντομοκτόνων και εντομοαπωθητικών.

Το κόστος εμβολιασμού, που απαιτεί εξετάσεις για τον καθορισμό του ορότυπου 8, μπορεί να φτάσει σε απαγορευτικά επίπεδα. Έτσι, πολλοί παραγωγοί επιλέγουν να μην εμβολιάσουν, αφήνοντας τα κοπάδια τους εκτεθειμένα στον ιό.

«Βλέπουμε τα ζώα μας να πεθαίνουν και κανείς δεν έρχεται. Δεν υπάρχει αποζημίωση, δεν υπάρχει βοήθεια. Μόνο χρέη και απόγνωση». Αν δεν υπάρξει άμεση και δραστική παρέμβαση — με ενεργό εφαρμογή των νόμων και αξιόπιστες αποζημιώσεις — η καταστροφή θα επεκταθεί: κοπάδια που χρειάστηκαν χρόνια να δημιουργηθούν χάνονται μέσα σε εβδομάδες, και οι ζωές των αγροτών σβήνουν μαζί με το μέλλον τους.λέει χαρακτηριστικά ο κτηνοτρόφος Ανδρέας Ζαχαρόπουλος από τη Ηλεία.

Η απουσία ουσιαστικής κρατικής μέριμνας οδηγεί ορισμένους σε πράξεις απελπισίας. Στην Ηλεία, κάποια κοπάδια θάβονται από τους ίδιους τους παραγωγούς, καθώς δεν υπάρχει καμία οργανωμένη διαδικασία αποκομιδής ή στήριξης. Οι εικόνες αυτές προκαλούν σοκ και αποκαλύπτουν το μέγεθος της εγκατάλειψης που βιώνει η ελληνική ύπαιθρος.

Ο ιός δεν προσβάλλει τον άνθρωπο, ούτε μέσω επαφής με μολυσμένα ζώα, ούτε μέσω κατανάλωσης γάλακτος ή κρέατος. Ωστόσο, οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της νόσου είναι τεράστιες, με πολλές μονάδες να απειλούνται με ολική καταστροφή. Οι επαγγελματίες του κλάδου ζητούν άμεση παρέμβαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, αποζημιώσεις για τα χαμένα ζώα και μέτρα στήριξης για την αποτροπή περαιτέρω διάδοσης του ιού.