Η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα καθεστώς υψηλής δημοσιονομικής πίεσης, με τη φορολόγηση της εργασίας να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα «βαρίδια» για τα νοικοκυριά και την εθνική οικονομία. Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά στοιχεία μελέτης του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦίΜ), η χώρα μας καταλαμβάνει την αρνητική πρωτιά της δεύτερης θέσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αμέσως μετά την Ιταλία, όσον αφορά τον πραγματικό συντελεστή επιβάρυνσης της εργασίας. Με το ποσοστό να αγγίζει το 40,5%, οι φόροι εισοδήματος και οι ασφαλιστικές εισφορές απορροφούν σχεδόν το ήμισυ των αποδοχών, πλήττοντας καίρια την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και περιορίζοντας τα κίνητρα για νέα απασχόληση.

Η ιστορική αναδρομή των στοιχείων δείχνει πως η βαριά φορολόγηση μετατράπηκε σε διαρθρωτικό χαρακτηριστικό του συστήματος κατά τη διάρκεια της κρίσης. Ενώ το 2009 ο συντελεστής βρισκόταν στο 35%, κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η δημοσιονομική προσαρμογή που ακολούθησε στήριξε το μεγαλύτερο βάρος της στους άμεσους φόρους και τις εισφορές, οδηγώντας σε μια στασιμότητα υψηλών επιβαρύνσεων που διατηρείται μέχρι σήμερα. Αντίθετα, η φορολόγηση της κατανάλωσης κινείται σε πιο ισορροπημένα επίπεδα, γεγονός που υπογραμμίζει την ανισορροπία του ελληνικού μοντέλου. Παρά τις παρεμβάσεις που ενεργοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 2026, όπως η αναμόρφωση της φορολογικής κλίμακας και η μεταφορά του ανώτατου συντελεστή 44% σε υψηλότερα εισοδήματα, η «δημοσιονομική διάβρωση» λόγω πληθωρισμού συνεχίζει να πιέζει τα μεσαία στρώματα. Η ανάγκη για περαιτέρω αποκλιμάκωση παραμένει επιτακτική, καθώς η υψηλή φορολογική σφήνα υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας σε διεθνές επίπεδο και δυσχεραίνει την προσπάθεια των επιχειρήσεων να προσελκύσουν και να διατηρήσουν εξειδικευμένο προσωπικό.