«Ο κ. Αγοραστός υπήρξε περιφερειάρχης την περίοδο του εγκλήματος, δηλαδή ήταν στο “σπίτι του”. Πώς επέτρεψε να γίνει μπάζωμα του χώρου; Μην ξεχνάτε ότι τα οστά των παιδιών μου βρέθηκαν πεταμένα στο Κουλούρι όπου πήγαν τα βαγόνια. Ποιος γονιός θέλει να πειράξουν το παιδί του; Πώς δέχτηκε να γίνει όλη αυτή η μεταφορά των στοιχείων; Του χρόνου πάλι θα είμαστε εδώ και θα λέμε τα ίδια. Δεν είχε την υπευθυνότητα να πει ότι δεν θα πειραχτεί τίποτα χωρίς εισαγγελική παραγγελία; Εγώ πώς γίνεται να κρατηθώ όταν βλέπω αυτόν τον άνθρωπο μπροστά μου; Μακριά από μένα η βία. Ας κινηθεί και νομικά, αν νομίζει ότι μπορεί, θα κινηθώ κι εγώ νομικά. Η ουσία είναι ότι 22 μήνες σιωπά.

Θα το φτάσουμε μέχρι όπου πάει. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Η ζωή δεν μας έδωσε άλλη επιλογή. Εσείς θα κάνετε γιορτές και εμείς ακόμα ασχολούμαστε με το θέμα. Γίναμε ανακριτές, γίναμε δικαστές. Δύο χρόνια πέρασαν και ακόμα δεν έχουν γίνει τα αυτονόητα. Ντρέπομαι που είμαι πολίτης αυτής της χώρας.

Απορώ με το κουράγιο του πατέρα που βρήκε το κουράγιο να ζητήσει την εκταφή του παιδιού του για να βοηθήσει και εμάς, για να μάθει από τι πέθανε ο γιος του και του το απαγόρευσαν. Να σας πω γιατί; Διότι δεν έγινε καμία ιατροδικαστική πράξη σωστή.