Μία σειρά απαγορεύσεων τίθεται σε ισχύ εξαιτίας της έναρξης της αντιπυρικής περιόδου. Πιο συγκεκριμένα, με ανακοίνωση, της Πολιτική Προστασία του Δήμου Πάργας απαγορεύεται, λόγω αυξημένης επικινδυνότητας, οποιαδήποτε καύση στα δάση, τις δασικές, χορτολιβαδικές και αγροτικές εκτάσεις Οι πυρκαγιές που εκδηλώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας οφείλονται κατά μεγάλο ποσοστό στην ανθρώπινη αμέλεια, ενώ οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν τους καλοκαιρινούς μήνες σε συνδυασμό με το έντονο γεωφυσικό ανάγλυφο, ευνοούν την ταχεία εξάπλωσή τους. Ανακοίνωση της Πολιτική Προστασία του Δήμου Πάργας ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ-ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ ΟΤΙ,ΑΠΟ 1/5/2018  ΕΩΣ 31/10/2018  ΙΣΧΥΕΙ Η ΑΝΤΙΠΥΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ, ΤΟ ΑΝΑΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ.    

Αν και η μετονομασία τοπωνυμίων της Ελλάδας άρχισε με το πρώτο διάταγμα της 3ης Απριλίου 1833 (η Πρέβεζα τότε ήταν Τουρκοκρατούμενη), η πορεία αλλαγών δεν ήταν ικανοποιητική. Το έτος 1915 , με 61 μετονομασίες θεωρείται καλή χρονιά και μεταξύ ετών 1916 και 1919 σημειώνονται άλλες 65μετονομασίες. Η χαμηλή παραγωγικότητα…της επιτροπής ωθεί την κυβέρνηση, στις 10 Οκτωβρίου 1919 , να υποχρεώσει την επιτροπή να προχωρήσει σε αναγκαστική συνεργασία μετους δασκάλους όλης της χώρας προκειμένου να προχωρήσει ο εξελληνισμός των ονομάτων. Μεταξύ των ετών 1920 και 1925 , ανακοινώνονται μόνο 61 νέες μετονομασίες , λόγω τηςδιεθνούς συγκυρίας, της συζήτησης περί μειονοτικών δικαιωμάτων και τις ανταλλαγές τωνπληθυσμών. Για το λόγο αυτό συστήθηκαν νομαρχιακές επιτροπές από καθηγητές, εφόρους αρχαιοτήτων, απλούς δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι ανέλαβαν επίσημα καθήκοντα, βάσει του νέου νομοθετικού διατάγματος της 17ης Σεπτεμβρίου 1926 . Το διάταγμα αυτό επικυρώθηκε με νεώτερο διάταγμα της 13ης Νοεμβρίου 1927 και με το νόμο 4096/1929 . Ετσι άρχισε ημαζική μετονομασία των ξενόφωνων ή κακόηχων ονομάτων συνοικισμών, χωριών και πόλεων,προβλέποντας μάλιστα και σχετικές νομικές κυρώσεις για τους παραβάτες. «Πρόστιμο … 100δραχμές και κράτηση μέχρι 10 μέρες». Μεταξύ των ετών 1929 – 1952 ακολουθούν 354 μετονομασίες . Τη πενταετία 1953 – 1957 σημειώνονται 760 μετονομασίες. Το έτος 1955 , ειδικά,ήταν η χρονιά της μαζικής αλλαγής στα ονόματα των χωριών της Ελλάδας. Για παράδειγμα ο Καρβασαράς (= Caravan Serai ή Saray = Πανδοχείο Ταξιδιωτών) γίνεται Αμφιλοχία . Ειδικότερα στό Νομό Πρέβεζας επήλθε σαρωτική αλλαγή . Σχεδόν όλα τα ονόματα άλλαξαν εκτός της Πρέβεζας (Perevoz, Preveze, Previsione) της Πάργας και της Καμαρίνας !!! Τακακόηχα, τούρκικα, σλαβικά, ρουμανικά, και αλβανικά ονόματα χωριών της Πρέβεζας μετονομάστηκαν σε Ελληνικές ονομασίες. Αναφέρονται αλφαβητικά τα παλαιά ονόματα και αντιστοιχία με τα νέα:  Αγιά (Πάργας) παρέμεινε ως έχει Άρτσα, γίνεται Νάρκισσος Αγόρανα, γίνεται Τρίκαστρον Αχερουσία γίνεται Γιανουζι Βλάντα, γίνεται Δεσποτικά Βολέτσι και Στρεβένικο γίνονται Κρανέα Βόνιτσα, παρέμεινε ως έχει (σλαβικά Vondina = πόλη με νερά ) Βούλιστα (σλάβικο) γίνεται Παναγιά Βορδώ, γίνεται Μονολίθι Γιαννούζι γίνεται Αχερουσία Γκιονάλα, γίνεται Ρευματιά Γόρανα γίνεται Τρίκαστρο Γορίτσα γίνεται Σταυροχώρι Γκιολάδες, γίνεται Γυμνότοπος Δούβιανα γίνεται Κρυοπηγή Ζάλογγο είναι το όνομα του βουνού (από το αρχαίο σλαβικό Za + Longu = πυκνό δάσος) Ζερμή, γίνεται Βρυσούλα Ιμάμ Τσαούς (από το Imam Cavus = Τούρκος Ιερέας Λοχίας) γίνεται Αγιος Σπυρίδων Καμαρίνα παρέμεινε Καμαρίνα Κορώνι παρέμεινε Κορώνη Καντζάς, γίνεται Στεφάνη Κομψιάδες, γίνεται Αμμότοπος (σήμερα δήμος Ξηροβουνίου Αρτας) Κορίτιανη, γίνεται Ανω Σκαφιδωτή Κράβαρη, γίνεται Άνω Ράχη Κεράσοβο, γίνεται Κερασώνας Κράβαρι, γίνεται Ανωράχη Λέλοβα, γίνεται Θεσπρωτικό Λούτσα, παρέμεινε ως έχει (σλαβικά Luza = κοιλότητα συλλογής υδάτων) Μουζάκα, γίνεται Σφηνωτό Μουζακάτι, γίνεται Μουζακαίικα Μπεσερές (τούρκικο) και Λι Κούρσι (Li kursi, αλβανικό = κάστρο ) , γίνεται Μεσοπόταμος Μποντάρι, γίνεται Βαλανιδούσα Μπουλμέτι, γίνεται Γαλατάς Mπιρμπίλι, γίνεται Αηδόνι ​ Μουλιανά, γίνεται Γοργόμυλος Μπουλμέτ Ζερβό, γίνεται Γαλατάς Μουλιάνοι, γίνεται Γοργόμυλος Μπιλιάρι, γίνεται Αγία Παρασκευή Νικοπόλεως και Πάργας Ντάρα, γίνεται Ελιά Νιαγκάτες γίνεται Κορυφούλα Νεμίτσα, (σλάβικο) γίνεται Βουβοπόταμος Νάσιαρη, γίνεται Άσσος Ντάρα, γίνεται Ελιά Ντούβιανα, γίνεται Κρυοπηγή Πάργα, παρέμεινε ως έχει Ποδογόρα (από το Σλαβικό Pot + Goria = Πρόποδες Βουνού) γίνεται Ριζοβούνι Ράπεζα, ή Ρέπεζα (τούρκικο) γίνεται Ανθούσα Ραψίστα, γίνεται Πλατανούσα Ρενιάσα ή Ρηνιάσα, γίνεται Ριζά Ρουσιάτσα, γίνεται Πολυστάφυλο Σέσοβο (σλάβικο), γίνεται Πολύβρυσο Σπλάντζα, γίνεται Αμμουδιά Στρεβίνα, γίνεται Καμπή Σφελέγγο, γίνεται Δρυόφυτο Σκέμπο, γίνεται Βράχος Σμοκοβίνα, γίνεται Καρτέρεζα Συντικλιά, γίνεται Μυρσίνη Τσερκούβιανα, γίνεται Εκκλησιά Τζοβίστα, γίνεται Δαφνωτή Τοπόλα, γίνεται Χειμαδιό Ταμπάνι γίνεται Θέμελο Τζαραβίνα, γίνεται Σκεπαστό Τουρκοπάλουκο, γίνεται Κυψέλη Φθίνα, γίνεται Αηδονιά Χαλάσματα, γίνεται Γαλήνη

Σε απομακρυσμένα χωριά περιμετρικά στην περιοχή του Φαναρίου στον νομό Πρέβεζας υπάρχουν πηγές με δροσερό νερό.

Τις ανακαλύψαμε με την βοήθεια των κατοίκων και τις απαθανατίσαμε με τον φωτογραφικό φακό.

Σε μερικές Πηγές η ομορφιά του τοπίου με το νερό που κυλάει παρομοιάζεται σαν το ποιο φημισμένο έργο τέχνης που μόνο η φύση ξέρει να δημιουργεί.

Οι πηγές βρίσκονται στα χωριά Κάτω Δεσποτικά ,Αηδονιά, Νάρκισσος  Σκεπαστό,Τσεκούρι, καστρί ,Βαλανιδούσα , Κορυφούλα.