Μια 18χρονη μαθήτρια από την Παραμυθιά, εντυπωσιάζει με το λογοτεχνικό της ταλέντο, που είναι και άφθονο και άφθαρτο. Πρόκειται για την Τάνια Δημάκα, που από τις εκδόσεις “Oasis” κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, το μυθιστόρημα με τίτλο “Να βρίσκεις τρόπους να πετάς”, το οποίο παρουσιάστηκε στην Ηγουμενίτσα. Και πραγματικά η ίδια, χρησιμοποιώντας το μυαλό της, ανακάλυψε διεξόδους απογείωσης. Και δείχνει ότι η συναισθηματική της φύση δεν την περιορίζει, αντίθετα της επεκτείνει τις δυνατότητες. Με την τεχνική της, προβάλλει αλήθειες, και δείχνει ότι το πνεύμα της είναι αδέσμευτο από σκοπιμότητες. Στην πληθωρικότητά της οφείλει ένα μέρος από τον ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο γραφής της. Για το βιβλίο της νεαρής Τάνιας Δημάκα, μίλησαν, πολύ επαινετικά, η Αντιγόνη Φίλη-αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Παιδείας Περιφέρειας  Ηπείρου, η Δήμητρα Χαντάρα-φιλόλογος και ο Θωμάς Λιόλιος, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Η ίδια η συγγραφέας στην παρέμβασή της, έδειξε πόσο προσγειωμένη είναι και πόσο ανοιχτή στις κοινωνικές αντιλήψεις.

 

  Μια 85χρονη στο απομονωμένο Σούλι δίνει μαθήματα πολιτισμού και προόδου (μην παρεξηγηθεί η λέξη πρόοδος, δεν γράφεται με πολιτική απόχρωση, αλλά έχει την έννοια της εξέλιξης στη ζωή) και μας βάζει τα γυαλιά! Κάνει ανακύκλωση απορριμμάτων, χωρίς να υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης. Την καταγραφή έκανε ο γνωστός δημοσιογράφος Σταύρος Τζήμας, που κατάγεται από το Σούλι, όπου ζει η μητέρα του και την επισκέπτεται συχνά. Δεν την κατονομάζει, αλλά το πιθανότερο η πρωταγωνίστρια στην ιστορία αυτή να είναι εκείνη, καθώς η προσωπικότητά της, αν και έζησε δύσκολες καταστάσεις σ’ έναν σκληρό τόπο, σμιλεύτηκε με καλλιέργεια εσωτερική και πολλές ευαισθησίες. Γράφει, λοιπόν, ο κ. Τζήμας:  “Μια 85χρονη αγρότισσα που ζει μόνη σ’ ένα ορεινό χωριό, με ελάχιστους ανθρώπους, στο ιστορικό Σούλι της Ηπείρου. Η ανακύκλωση αποτελεί μόνιμο μέλημα στην καθημερινότητά της. Μαζεύει πλαστικά ή γυάλινα μπουκάλια, χαρτοκιβώτια και χαρτικά, τα κλείνει σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών, τα αποθηκεύει, αφού τα πλύνει και τα καθαρίσει, και με την πρώτη ευκαιρία τα στέλνει για ανακύκλωση σε μια απόσταση τριάντα χιλιομέτρων. Το γεγονός ότι στα πέντε χωριά του οροπεδίου δεν υπάρχει ούτε ένας κάδος ανακύκλωσης δεν αποτελεί για εκείνη εμπόδιο. Ψάχνει κάποιον κτηνοτρόφο που πρόκειται να μεταβεί με το αγροτικό ημιφορτηγό του στο πλησιέστερο αστικό κέντρο όπου έχει μπλε κάδους και του «φορτώνει» τις σακούλες. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, φεύγοντας με ρωτάει αν έχω χώρο στο αυτοκίνητο για την ανακύκλωσή της. Η ίδια αναρωτιέται γιατί οι Αρχές δεν εδέησαν να βάλουν έναν κάδο σε κάθε χωριό, ώστε να μην πετάνε οι άνθρωποι στους νερόλακκους πλαστικά και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, που στη συνέχεια καταλήγουν στον ποταμό Αχέροντα και από εκεί στη θάλασσα. Όταν μετέφερα, όπως μου ζήτησε, «αρμοδίως» το αίτημά της, η απάντηση ήταν ότι «δεν συμφέρει, γιατί οι ποσότητες δεν είναι μεγάλες». Η ίδια επιμένει όχι μόνο να ανακυκλώνει, αλλά και να προσπαθεί συνεχώς να πείσει τους συγχωριανούς της ότι με το να ρίχνουν τα σκουπίδια στους χειμάρρους, ειδικά τα πλαστικά, κάνουν κακό στον τόπο τους και εν τέλει ζημιά στον εαυτό τους. Χαρά στο κουράγιο της”. Να σημειωθεί, μετά την εύστοχη και διδακτική δημόσια παρέμβαση του Σταύρου Τζήμα, ότι πραγματικά της αξίζει ο δημόσιος έπαινος, γιατί, ενώ οι περισσότεροι αδιαφορούμε για την ανακύκλωση, αυτή, που ζει δεκαετίες ολόκληρες μέσα στη φύση, έχει καταλάβει τα  προστάγματά της και ανταποκρίνεται με αυθορμητισμό, αλλά και οξυδέρκεια. Νιώθει ότι η προστασία του περιβάλλοντος, συνεπάγεται βελτίωση της ποιότητας των συνθηκών επιβίωσής της.       katoci.blogspot.com

  Καμία άλλη επικίνδυνη ύλη, πέραν των ερεθιστικών ουσιών που εντοπίστηκαν στο αρχικό δείγμα, δεν ανίχνευσε το Γενικό Χημείο του Κράτους, στους 31 ύποπτους φακέλους που εστάλησαν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα της επικράτειας και στη Μόρια. Σύμφωνα με τη ΓΓ Πολιτικής Προστασίας, ολοκληρώθηκαν οι εργαστηριακές αναλύσεις που έγιναν στο σύνολο των δειγμάτων (31 φάκελοι), από το Γενικό Χημείο του Κράτους. Το πόρισμα αναφέρει ότι «δεν εντοπίστηκε σε κανένα φάκελο σκόνη ή άλλες ουσίες, πέραν των ερεθιστικών ουσιών που ανιχνεύθηκαν στο αρχικό δείγμα». Υπενθυμίζεται ότι στο πρώτο δείγμα είχαν ανιχνευθεί ουσίες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και βελτίωση συγκολλητικών ουσιών και μελανιών εκτύπωσης. Επτά άτομα που είχαν έρθει σε επαφή με το περιεχόμενο του φακέλου και αρχικά ανέφεραν ήπια συμπτωματολογία από το ανώτερο αναπνευστικό είχαν στο νοσοκομείο παρέμειναν σε απομόνωση για προληπτικούς λόγους και αποχώρησαν μετά τα εργαστηριακά αποτελέσματα του Γενικού Χημείου του Κράτους. Ύποπτους φακέλους έχουν παραλάβει μεταξύ άλλων ιδρύματα της Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, της Καλαμάτας, των Ιωαννίνων της Άρτας και του Ρεθύμνου, καθώς και το ΚΥΤ στη Μόρια της Λέσβου. Οι φάκελοι ήταν πανομοιότυποι, φαίνεται πως είχαν σταλεί από την Ινδία και περιελάμβαναν μηνύματα για το Ισλάμ.

Ξυλοδαρµοί, χτυπήµατα και εξευτελισµοί η καθηµερινότητα του Βαγγέλη Γιακουµάκη στη Γαλακτοκοµική Σχολή Ιωαννίνων. Τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη ο Βαγγέλης Γιακουµάκης από συµµαθητές του και τον οδήγησαν στον θάνατο, πριν από τέσσερα χρόνια, φέρνει στο φως το κατηγορητήριο που σχηµατίστηκε για την πολύκροτη υπόθεση. Η δίκη προσδιορίστηκε να διεξαχθεί στις 8 Φεβρουαρίου, µε κατηγορούµενους 9 νεαρούς, ηλικίας από 21 έως 25 χρόνων σήµερα, οι οποίοι παραπέµφθηκαν να δικαστούν στο Μονοµελές Π ληµµελειοδικείο Ιωαννίνων, δι’ απευθείας κλήσεως, για το αδίκηµα της «επικίνδυνης σωµατικής βλάβης από κοινού και κατά µόνας, κατ’ εξακολούθηση». Στο κατηγορητήριο που παρουσιάζει σήµερα το «Εθνος» καταγράφονται συνολικά 23 περιστατικά κακοποίησης του 20χρονου Βαγγέλη Γιακουµάκη που σηµειώθηκαν εντός και εκτός της Γαλακτοκοµικής Σχολής Ιωαννίνων, από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Ιανουάριο του 2015. Σε αλλεπάλληλα, αναίτια, αιφνιδιαστικά και επικίνδυνα χτυπήµατα, σε καψώνια και προσβολές, εντός και εκτός της Σχολής, φέρεται ότι υπέβαλε το θύµα µια παρέα συµµαθητών του, κάνοντάς του τον βίο αβίωτο. Χαρακτηριστικά είναι κάποια από τα περιστατικά που περιγράφονται παρακάτω: Μετά τα µεσάνυχτα της 25ης Ιανουαρίου 2015, σε διάδροµο της εστίας της Σχολής, ένας από τους κατηγορούµενους φέρεται ότι κυνήγησε τον Γιακουµάκη κρατώντας ένα χοντρό κόκκινο ύφασµα το οποίο πέρασε στον λαιµό του σαν θηλιά και τραβώντας τον βίαια προς τα πίσω τον µετέφερε σε δωµάτιο και µαζί µε άλλους πέντε συγκατηγορουµένους του άρχισαν να τον χτυπούν, πετώντας τον µε δύναµη ο ένας πάνω στον άλλον και πάνω στην ντουλάπα του δωµατίου. Σε άλλο σκηνικό, ο ίδιος κατηγορούµενος, µε τη συνδροµή άλλων τριών συγκατηγορουµένων του, αφού έπιασε µε τη βία τον 20χρονο, «βάζοντάς τον έτσι στο δωµάτιό του, τον έδεσε στο πάτωµα µε ένα µακρύ χοντρό σχοινί και τον χτύπησε επανειληµµένα στο πρόσωπο, τόσο µε τα χέρια του όσο και µε µια βούρτσα που γυαλίζουν τα στιβάνια (µπότες), προξενώντας έτσι σ’ αυτόν µώλωπες και εκδορές». Τον Νοέµβριο του 2014, δύο από τους κατηγορουµένους φέρονται ότι τύλιξαν πολλές φορές µε κολλητική ταινία το κεφάλι του Βαγγέλη Γιακουµάκη και τον χτύπησαν στην περιοχή των γεννητικών του οργάνων, ενώ τον µήνα Ιανουάριο του ίδιου έτους, τέσσερις συγκατηγορούµενοι φέρονται ότι έριξαν τον 20χρονο στο κρεβάτι του και έπεσαν πάνω του χτυπώντας τον παράλληλα σε όλο το σώµα, προξενώντας έτσι σε αυτόν µώλωπες και παροδική ασφυξία. Εξι από τους κατηγορουµένους, ενώ βρίσκονταν στη Γαλακτοκοµική Σχολή Ιωαννίνων, τον ωθούσαν βίαια και «τον χτυπούσαν αιφνιδιαστικά και µε σφοδρότητα στον αυχένα, τον τράχηλο και το πρόσωπό του». Μέσα στο πρώτο τρίµηνο του 2014, έξι κατηγορούµενοι φέρονται ότι κλείδωσαν µε τη βία και για πολλή ώρα τον Γιακουµάκη σε µια ντουλάπα που βρισκόταν σε δωµάτιο της εστίας της Σχολής και τον εξανάγκασαν να τραγουδά διάφορα τραγούδια κάθε φορά που του πετούσαν κέρµατα, µέχρι να τον απελευθερώσουν. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς, σε µη εξακριβωµένη ηµεροµηνία, ένας κατηγορούµενος φέρεται πως εκσφενδόνισε από µικρή απόσταση τρία µήλα στο πρόσωπο του θύµατος και ένα από αυτά τον πέτυχε στο κεφάλι προξενώντας του µώλωπες, ενώ τον Ιανουάριο του 2015 τρεις κατηγορούµενοι φέρονται ότι επανειληµµένα έσπρωχναν από το κάθισµά του και χτυπούσαν στο πρόσωπο τον Γιακουµάκη µέσα σε λεωφορείο, κατά τη διάρκεια επιστροφής από τη Θεσσαλονίκη όπου είχε µεταβεί µε συµφοιτητές του στο πλαίσιο εκδροµής της Γαλακτοκοµικής Σχολής Ιωαννίνων. Το χρονικό διάστηµα 2014-2015, σε διαφορετικά περιστατικά, ένας από τους κατηγορουµένους φέρεται ότι έριξε καυτό νερό από σκεύος στον λαιµό του 20χρονου κατά τη διάρκεια διαλείµµατος, ότι τον πάτησε µε πρόθεση µε το τακούνι από τις µπότες που φορούσε, στα δάχτυλα του ποδιού, και µια άλλη φορά ότι τον χτύπησε επανειληµµένα µε τις µπότες στην κνήµη του ποδιού. Ο συγκεκριµένος, µαζί µε άλλους τρεις συγκατηγορουµένους του, σύµφωνα µε τη δικογραφία, «κρέµασε µε τη βία (τον Βαγγέλη Γιακουµάκη) και για αρκετή ώρα από το παράθυρο του διαδρόµου, στον δεύτερο όροφο της Γαλακτοκοµικής Σχολής Ιωαννίνων». Η εξαφάνιση Ο άτυχος νέος, αδυνατώντας να αντέξει τα περιστατικά εκφοβισµού και βίας που δεχόταν, εξαφανίστηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2015 και σχεδόν έναν µήνα αργότερα (15 Μαρτίου) βρέθηκε νεκρός, σε απόµερο σηµείο, 800 µετρά µακριά από τη Γαλακτοκοµική Σχολή Ιωαννίνων, ενώ στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι έπεσε θύµα κακοποίησης από µια παρέα συνοµηλίκων του εντός και εκτός της Σχολής. Ανάµεσα στους κατηγορουµένους που θα καθίσουν στο εδώλιο του δικαστηρίου βρίσκονται και πέντε άτοµα που ήταν ανήλικα όταν τελέστηκε το παραπάνω αδίκηµα. Εκτός από το κοµµάτι του bullying µε τους 9 συµφοιτητές του Γιακουµάκη (οι 8 είναι κάτοικοι Κρήτης) οι οποίοι θα δικαστούν τον ερχόµενο Φεβρουάριο, για την υπόθεση έχουν σχηµατιστεί άλλες δύο δικογραφίες: Η µία αφορά την ποινική δίωξη για «παράβαση καθήκοντος» που ασκήθηκε κατά του προσωπικού της Σχολής και του πρώην υπουργού και βουλευτή της Ν∆ Χρήστου Μαρκογιαννάκη. Τελικά, τον Ιανουάριο του 2018, το Τριµελές Εφετείο Πληµµεληµάτων Ιωαννίνων καταδίκασε τον πρώην διευθυντή της Γαλακτοκοµικής Σχολής σε ποινή φυλάκισης 6 µηνών µε τριετή αναστολή, ενώ απάλλαξε από τις κατηγορίες την υπεύθυνη των εστιών της Σχολής και τον κ. Μαρκογιαννάκη, ο οποίος ήταν κατηγορούµενος για «ηθική αυτουργία στην παράβαση καθήκοντος». Η άλλη δικογραφία αφορά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε για «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως» σε βάρος άγνωστου δράστη που µέχρι στιγµής δεν έχει αποκαλυφθεί, παρά τις έρευνες του ανακριτή Ιωαννίνων Μιχάλη Σαµαρά.

Το γύρο του κόσμου κάνει τις τελευταίες ημέρες η επιτυχία ενός νεαρού Γιαννιώτη επιστήμονα και start upper, ο οποίος, αφού δημιούργησε με το συνέταιρό του μία πρότυπη εταιρεία τεχνολογίας, κατάφερε να την πουλήσει σε κινεζικό κολοσσό έναντι του αστρονομικού ποσού των 103.000.000 δολαρίων! Ο λόγος για τον Κώστα Τζούμα, ο οποίος με τη συμφωνία αυτή γίνεται πρωτοσέλιδο αυτήν την περίοδο στα πιο έγκυρα επιστημονικά περιοδικά του κόσμου, κάνοντας περήφανη την πόλη που τον γέννησε. Γιάννενα – Βερολίνο Γεννήθηκε στα Γιάννενα, τελείωσε με άριστα το 4ο Λύκειο, έδωσε πανελλήνιες και εισήχθη στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Ακολούθησαν διδακτορικές σπουδές σε πανεπιστήμιο της Δανίας και, στη συνέχεια, ο 33χρονος σήμερα Κώστας Τζούμας βρέθηκε στο Βερολίνο για μεταδιδακτορικό στο τοπικό Πολυτεχνείο. Εκεί ίδρυσε μαζί με τον Stephan Ewen τη νεοφυή εταιρεία «data Artisans», η οποία ειδικεύεται στην επεξεργασία δεδομένων μεγάλου όγκου σε επιχειρήσεις μέσω της τεχνολογίας «Apache Flink». Η συγκεκριμένη πρότυπη πλατφόρμα κέντρισε εν τέλει το ενδιαφέρον του κινεζικού τεχνολογικού κολοσσού «Alibaba», ο οποίος προχώρησε στην εξαγορά της καταβάλλοντας το ποσό των 103 εκατ. δολαρίων (90 εκατ. ευρώ). Η συνεργασία με την «Alibaba», βασικό ανταγωνιστή του έτερου αμερικανικού κολοσσού «Amazon», ξεκίνησε από το 2016, ενώ με την εξαγορά οι δύο εταιρείες αναμένεται να ενισχύσουν τη συνεισφορά τους στο «Αpache Flink» αλλά και ευρύτερα στις ανοιχτές πηγές δεδομένων (Big Data). Όλα είναι δυνατά… Η περίπτωση του Γιαννιώτη επιστήμονα Κώστα Τζούμα δεν είναι η μοναδική. Αρκετοί συμπατριώτες μας τα τελευταία χρόνια, φεύγοντας στο εξωτερικό, έχουν καταφέρει να διακριθούν στους κλάδους τους οποίους επέλεξαν να υπηρετήσουν. Ωστόσο, αποδεικνύει ότι, όταν κάποιος κυνηγάει το όνειρό του, με σκληρή δουλειά, υπομονή και επιμονή μπορεί να τα καταφέρει και να του δώσει τελικά σάρκα και οστά!

Στις 15 Ιανουαρίου 2019 συμπληρώνονται 165 χρόνια από την κήρυξη της επανάστασης  στην περιοχή του Ραδοβιζίου – Άρτας για την απελευθέρωσή της  αλλά και της  τουρκοκρατούμενης  ευρύτερα τότε  Ηπείρου.

Η επανάσταση  ξεκίνησε  στο χωριό  Μεγαλόχαρη που βρίσκεται στην Κοιλάδα του Αχελώου. Για να γιορταστεί η μεγάλη και σημαντική αυτή επέτειος, καθώς και να τιμηθούν   αυτοί που αγωνίστηκαν κι έπεσαν για την ελευθερία αυτού του τόπου ο  Δήμος  Γ. Καραϊσκάκη,  σε συνεργασία με τον τοπικό Σύλλογο Μεγαλόχαρης,  κάθε χρόνο πραγματοποιούν επιμνημόσυνη δέηση και μια λιτή εκδήλωση στον προαύλιο  χώρο  του Μοναστηριού  Γεννήσεως της Θεοτόκου, από όπου κηρύχτηκε η έναρξη της επανάστασης το 1854.

Φέτος τον πανηγυρικό της ημέρας εκφωνεί η Φιλόλογος Κατερίνα Σχισμένου με θέμα: «Η Επανάσταση στα Ραδοβίζια το 1854».

Με δήλωσή του ο Αντιπεριφερειάρχης Άρτας, Βασίλης Ψαθάς τονίζει: «Είναι χρέος μας να διατηρούμε τη μνήμη μας ζωντανή, όπως επίσης είναι χρέος μας να μεταδίδουμε την ιστορία στις νεότερες γενιές και η ιστορία αυτή είναι ότι από εδώ ξεκίνησε το 1854 η επανάσταση των Ηπειρωτών ενάντια στον Τουρκικό ζυγό.

Επίσης χρέος της Πολιτείας, χρέος της αιρετής Περιφέρειας, χρέος των Αρτινών είναι να διατηρήσουμε το μνημείο αυτό ζωντανό. Γι αυτό και η Περιφέρεια Ηπείρου έχει εγκρίνει ένα ποσό των εκατόν είκοσι χιλιάδων  ευρώ προς μελέτη για την αναστήλωση και έργα των τοιχογραφιών, και γενικότερα έργα συντήρησης της Ιεράς Μονής Μεγαλόχαρης.»

Η Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Άρτας, Βαρβάρα Παπαδοπούλου, επισημαίνει: «Το Μοναστήρι της Μεγαλόχαρης είναι ένα πολύ σημαντικό μνημείο της ευρύτερης περιοχής της Κοιλάδας του Αχελώου.

 

Είναι το σημείο από το οποίο ξεκίνησε το 1854 η περίφημη επανάσταση του Ραδοβιζίου, από όπου ξεκίνησε και ο αγώνας για την απελευθέρωση της Ηπείρου.

Πολύ σημαντικό μνημείο το Μοναστήρι της Μεγαλόχαρης, το οποίο ανάγει την ίδρυσή του στη Βυζαντινή εποχή, ωστόσο όμως η σημερινή του μορφή χρονολογείται τον 17ο αιώνα.

Πιστεύουμε ότι πολύ σύντομα θα ξεκινήσουμε εργασίες αναστήλωσης και συντήρησης τοιχογραφιών του Μοναστηριού και θεωρώ ότι αυτό θα συμβάλει στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.»

Ο φιλόλογος  Κώστας Χρήστος τονίζει: «Τα επαναστατικά κινήματα στην περιοχή Ραδοβιζίου Άρτας του 1854, 1866 και 1878  είχαν ως  στόχο την με οποιοδήποτε κόστος για τους επαναστάτες  απελευθέρωση της περιοχής τους.

 

Γι αυτό και το σύνθημά τους στον όρκο που έδωσαν στις 15 Ιανουαρίου του 1854 στο Μοναστήρι «Γεννήσεως της Θεοτόκου», στο χωριό  Μεγαλόχαρη Άρτας, ήταν το «Ελευθερία ή θάνατος».

 Και το σύνθημα εκείνο  ακούστηκε τότε σ όλη την Κοιλάδα του Αχελώου, με  την αναμμένη πια επαναστατική φλόγα να  μεταδίδεται,  ταυτόχρονα και αστραπιαία, και στην απέναντι του Αχελώου θεσσαλική περιοχή, προς την Αργιθέα μεριά, όπου κι εκεί αγωνιστές ξεκίνησαν για τους ίδιους λόγους τη δική τους επανάσταση και με αλληλοβοήθεια μάλιστα, ένθεν καικείθεν του Αχελώου,  όταν το απαιτούσαν και το επέτρεπαν οι επικρατούσες πολεμικές συνθήκες .

 Και μπορεί τα τότε  διαδοχικά στην περιοχή επαναστατικά κινήματα να αποτύγχαναν επιχειρησιακά στο τέλος τους, παρά τις γενναίες μάχες των επαναστατών, καθότι οι Ραδοβιζινοί τότε επαναστάτες έμειναν αδικαιολόγητα αβοήθητοι  από το τότε υφιστάμενο ελληνικό κράτος και χωρίς αξιόλογο  πολεμικό εξοπλισμό και άλλα αναγκαία  εφόδια, πολεμώντας προπαντός   με  το πύρωμα της καρδιάς τους για την ελευθερία τους, όμως η έκβασή τους τελικά είχε αίσιο τέλος.

Και τούτο διότι στο Συνέδριο του Βερολίνου  που ακολούθησε το 1878 οι Μεγάλες Δυνάμεις που πρωτοστατούσαν σ΄αυτό κάτω από τον απόηχο του επαναστατικού  αγώνα στο Ραδοβίζι και τους πολλούς νεκρούς εκείνων των αιματοβαμμένων κινημάτων άλλαξαν στάση.

Πιεζόμενοι δηλαδή από τα πολεμικά γεγονότα με τους πολλούς νεκρούς , αναγκάστηκαν κι αποφάσισαν την οριστική απελευθέρωση της Ραδοβιζινής περιοχής από την τουρκοκρατία, όπως και της απέναντι της Κοιλάδας του Αχελώου περιοχής της Θεσσαλίας.

 Κοντολογίς, εκείνα τα επαναστατικά κινήματα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τις τελικές αποφάσεις εκείνου του Συνεδρίου στο  Βερολίνο σχετικά με το Ηπειροθεσσαλικό Ζήτημα. Οι  Μεγάλες Δυνάμεις σφράγισαν την απελευθέρωση τόσο της Ραδοβιζινής περιοχής της Άρτας, όσο και των θεσσαλικών περιοχών απέναντι του Αχελώου ποταμού.

Απελευθέρωση   που στη συνέχεια  επισημοποιήθηκε οριστικά με τη Συνθήκη της Κων/πολης του 1881 , στην οποία έπεσαν και οι τελικές υπογραφές.

Και ειρήσθω εν παρόδω ότι τα βόρεια σύνορα του τότε ελεύθερου ελληνικού κράτους επεκτάθηκαν βορειότερα από την μέχρι τότε συνοριακή γραμμή Αμβρακικού – Παγασητικού κόλπου , με σύνορο πλέον τον Άραχθο ποταμό.

Και τα επαναστατικά κινήματα στο Ραδοβίζι Άρτας έδωσαν το έναυσμα και για την έκρηξη και άλλων επαναστατικών κινημάτων σε άλλες περιοχές της Ηπείρου, τα οποία  κρατούσαν άσβεστη τη φλόγα του αγώνα μέχρι και στους Βαλκανικούς πολέμους.

Και δικαίως λοιπόν έχει καθιερωθεί η 15^η Ιανουαρίου, κάθε χρόνο, ως ημέρα ιστορικής μνήμης με διάφορες  εκδηλώσεις στη Μεγαλόχαρη Άρτας , από όπου ξεκίνησε επισήμως η απελευθερωτική επανάσταση στο εκεί ιστορικό μοναστήρι «Γεννήσεως της Θεοτόκου».

Κι αυτή η ιστορική μνήμη με τις διάφορες εκδηλώσεις που γίνονται κάθε χρόνο αφορά, όχι μόνο στη Μεγαλόχαρη αλλά και σε όλη τη Ραδοβιζινή περιοχή αλλά και τη χώρα μας γενικότερα.

Και είναι ιστορική μνήμη επιβεβλημένη τόσο προς  τιμή και δόξα εκείνων  των επαναστατών  που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία της εν λόγω  περιοχής αλλά και διότι, κατά τον Κωστή Παλαμά  , εμείς οι απόγονοί τους «έχουμε χρέος σε κείνους  που ήρθαν, πέρασαν,  θα ρθουν και θα περάσουν».

Το χρονικό της επανάστασης.

Καθόλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας η περιοχή Ραδοβιζίου  ήταν ένα ισχυρό αρματολίκι ανάμεσα στα άλλα γύρω του αρματολίκια, αυτό των Τζουμέρκων από τα βόρεια, του Βάλτου από τα νότια και των Αγράφων από ανατολικά.

Οι κάτοικοι της περιοχής υπέφεραν  τα πάνδεινα απ΄ τις φοβερές καταπιέσεις των Τούρκων, τους εξευτελισμούς τους  και τη βαριά τους φορολογία.. Και επιπλέον λήσταρχοι έμπαιναν στην περιοχή από το Βάλτο μεριά και λυμαίνονταν τα ραδοβιζινά χωριά.

Και προστέθηκε στα βάσανά τους λίγο πριν το 1854 η χολέρα και η ευλογιά που επανεμφανίστηκαν στην περιοχή και τα περίχωρα μειώνοντας  ψυχικά και σωματικά τους κατοίκους κι  αγωνιστές.

Ο τότε Δερβέναγας της Άρτας Σουλεϊμάν Φράσσαρης για να ελέγχει καλύτερα την περιοχή έβαλε στην υπηρεσία του τους αρματολούς Σκαλτσογιάννη, Κοτσίλα, Κολιό, Κατσικογιάννη, Δερέκα, Τσιγαρίδα και μερικούς άλλους.

Ο Ψαρογιάννης το 1850 ζήτησε από τους Τούρκους την απομάκρυνση του Φράσσαρη και των Σκαλτσογιανναίων, ζητώντας να γίνει αυτός αρχηγός της επαρχίας Άρτας.

Οι διαμάχες αυτές είχαν ως επακόλουθο τις δολοφονίες του Κ.  Σκαλτσογιάννη το 1853 από τον Ιμπραήμ Καστρινό και του Ψαρογιάννη από τον Φράσσαρη. Αυτό ένωσε τους αρματολούς της περιοχής, δίδοντας τους την αφορμή να ξεσηκωθούν εναντίον των Τούρκων.

Έτσι ξεκίνησε το 1854 η επανάσταση, ανεπίσημα στην αρχή,  για την απελευθέρωση του Ραδοβιζίου και   της Ηπείρου γενικότερα  με δυο μεγάλες πρώτες  μάχες.

Η μια έγινε στην «Παληοπαναγιά» Δημαριού και η άλλη στην Σκουληκαριά ‘Αρτας. Και στις δυο μάχες οι Τούρκοι έπαθαν συντριβή.

Το εκστρατευτικό σώμα του Αλβανού Ζεϊνέλ που έστειλαν οι Τούρκοι στην περιοχή τον Ιανουάριο του 1854 διαλύθηκε στις μάχες του Διασέλλου και της Άνω Πέτρας. Ο Τσιγαρίδας ξεσήκωσε σε επανάσταση και τους κατοίκους των γειτονικών Τζουμέρκων.

Στις 15 Ιανουαρίου του 1854 στο μοναστήρι της «Γεννήσεως της Θεοτόκου» στη Μεγαλόχαρη Άρτας (Μπότση ονομαζόταν επί Τουρκοκρατίας) μαζεύτηκαν 450  άνδρες επαναστάτες και έδωσαν τον όρκο τους. Ορκίστηκαν στο Ιερό Ευαγγέλιο «ελευθερία ή θάνατος» και υπέγραψαν την παρακάτω προκήρυξη:

«Οι υποφαινόμενοι κάτοικοι Ραδοβιζίου της επαρχίας Άρτης. Βεβαρυμμένοι από τις καταπιέσεις και τους υπέρογκους φόρους, προς δε και τας ατιμώσεις των παρθένων μας από αγρίους και ανεπιδέκτους διορθώσεως  κατακτητάς Οσμανλίδας, επαναλαμβάνομεν τον κοινόν αγώνα του 1821 ομνύοντες εις το όνομα του Υψίστου και της ιεράς ημών πατρίδος, ότι δεν θέλομεν ρίψει τα όπλα εν ουδεμιά περιπτώσει, εάν δεν ανακτήσωμεν την ελευθερίαν μας.

Αρχόμενοι ήδη του αγώνος, ελπίζομεν ότι θέλομεν εγείρει υπέρ ημών την συμπάθειαν όλων των συναδέλφων μας ελευθέρων Ελλήνων και των υπό ζυγόν του Οσμάνου στεναζόντων αδελφών μας χριστιανών και ότι θέλομεν λάβει τα όπλα προς εξακολούθησιν του κοινού αγώνος του 1821 μαχόμενοι υπέρ πίστεως και πατρίδος και ανάκτησιν των αναλλοίωτων δικαιωμάτων μας.

Ο αγώνας μας είναι ιερός είναι δίκαιος και κανείς αναλογιζόμενος το μέγεθος των καταπιέσεων και αισθανόμενος το δίκαιον των εθνών δεν θέλει κάν λέξιν κατ αυτού και υπέρ του αγρίου τυράννου και της εστημένης εις τους ιερούς ναούς μας ημισελήνου.

Σπεύσατε λοιπόν αδελφοί εις τον κοινόν αγώνα, αποτινάξατε τον επαχθή ζυγόν της τυραννίας και κηρύξατε με ημάς ενώπιον του Θεού και όλου του κόσμου ότι μαχόμεθα υπέρ Πατρίδος και ότι ο θεός είναι προστάτης των Χριστιανών.» 15 Ιανουαρίου 1854.

Οι Πρόκριτοι του Ραδοβιζίου: Ιωάννης Κοσσυβάκης, Δημήτριος Κόκκας Κώστας Κοσμάς, Βασίλειος Νάκος, Ντούλας Βάσος, Κολιός Μαυρομμάτης, Κώστας Πάνου Στούμπος, Δημήτριος Σκαλτσογιάννης, Γεώργιος Κατσικογιάννης, Κώστας Ντερέκος, Καραγιάννης Κοτζίλας, Κωνσταντίνος Τσιγαρίδας».

 Στις 16 Ιανουαρίου οι Τούρκοι επιτίθενται στους επαναστάτες στη Μπότση(Μεγαλόχαρη) αλλά αναγκάστηκαν με μεγάλες απώλειες να οπισθοχωρήσουν προς το Αστροχώρι.

Στις 17 Ιανουαρίου οι Τούρκοι ηττώνται από τον Δ. Σκαλτσογιάννη και τους μοναχούς της Μονής Ροβέλιστας στην τοποθεσία «Βρύση βακούφικη», ολίγο πιο πέρα από την Ιερά μονή, και τον Γ. Τσιγαρίδα στην Σέση – Άνω Καλεντίνη,  όπου ο ίδιος σκοτώνεται. Στις 18 Ιανουαρίου οι Σκουληκαρίτες διώχνουν  τους Τούρκους από το Κομπότι.

Οι Τούρκοι νικήθηκαν και στις 20 Ιανουαρίου στις δυο μάχες στα Ρεκίστιανα του Κλειδιού και το Δημαριό. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1854 ο Σπύρος Γ. Καραϊσκάκης (ο γιος του Σκουληκαρίτη Γεωργίου Καραϊσκάκη) που υπηρετούσε ως αξιωματικός στην ελεύθερη Ελλάδα, πέρασε τα σύνορα και ενώθηκε με τον Δημήτριο Θεοδώρου Γρίβα.

Στις 7 Φεβρουαρίου στο Κομπότι μετά από συμβούλιο ανέλαβε αρχηγός του αγώνα ο παλαίμαχος Θεόδωρος Γρίβας. Μετά από σκληρή μάχη οι Τούρκοι υποχώρησαν στην Άρτα αφήνοντας και το Πέτα στους επαναστάτες.

Η επανάσταση στη Μεγαλόχαρη Άρτας του 1854 δεν είχε αίσιο αποτέλεσμα, επειδή δεν στηρίχθηκε με δυναμισμό από την ελεύθερη Ελλάδα, καθώς αυτή δεν ήταν έτοιμη για έναν πόλεμο με την Τουρκία αλλά  και επειδή δεν είχε έναν καλό διαπραγματευτή να πείσει τις μεγάλες δυνάμεις την περίοδο εκείνη για το δίκαιο των επαναστατών.

Το Ραδοβίζι ήταν προσωρινά ελεύθερο έως στις 12 Μαΐου του 1854, όταν 6000  Τούρκοι νίκησαν τους επαναστάτες στο Πέτα κα το Κλειδί.

Τόση ήταν η μανία τους που πυρπόλησαν όλα σχεδόν τα χωριά ακόμα και τα μοναστήρια. Δόθηκαν λυσσώδεις μάχες  από τους επαναστάτες ραδοβιζινούς σε αρκετές περιοχές, με νίκες και ήττες γι  αυτούς.

 Ακολούθησαν δυο άλλα  επαναστατικά κινήματα στην περιοχή του Ραδοβιζίου  του 1866 και 1878, για να απελευθερωθεί οριστικά  το Ραδοβίζι.

Η  απελευθέρωση  αυτής της  περιοχής  επισφραγίστηκε από τις Μ. Δυνάμεις στο Συνέδριο του Βερολίνου το 1878 και επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη της Κων/πολης στις 2 Ιουλίου το 1881. Σύμφωνα με αυτή  η Θεσσαλία και με τμήμα  της επαρχίας ΄Αρτας συμπεριλαμβανομένων και των περιοχών Ραδοβιζίου  και Τζουμέρκων παραχωρήθηκαν οριστικά στην Ελλάδα.

Ως συνοριακή γραμμή της Ελλάδας ορίστηκε ο ΄Αραχθος ποταμός και τα ως τότε ελληνικά σύνορα μετακινήθηκαν από τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού βορειότερα.

Πληροφορίες : από το βιβλίο «Ζυγός – Ιστορία & Παράδοση» Αθήνα 2000, του Κώστα Λ. Χρήστος

Φωτογραφίες: Ανδρέας Κουτσοθανάσης

Συνελήφθη, νωρίς το πρωί, στο πλαίσιο αστυνομικής επιχείρησης αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Άρτας, ένας 27χρονος αλλοδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για εισαγωγή στη χώρα, μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, με σκοπό τη διακίνηση. Ειδικότερα, στο πλαίσιο συνεχιζόμενων ελέγχων με σκοπό την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και κατόπιν κατάλληλης αξιοποίησης στοιχείων, οι αστυνομικοί του Τμήματος Ασφάλειας Άρτας εντόπισαν τον 27χρονο δράστη σήμερα νωρίς το πρωί στην περιοχή του Κομποτίου Άρτας, να οδηγεί Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο. Σε έλεγχο που επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν στο όχημά του, δεν συμμορφώθηκε στο σήμα στάθμευσης των αστυνομικών και ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα, με σκοπό να διαφύγει. Τελικά, το όχημα εντοπίστηκε στην Ολυμπία Οδό (περιοχή Σελιανίτικα Αχαΐας), ακινητοποιήθηκε με τη συνδρομή αστυνομικών υπηρεσιών Τροχαίας, Ασφάλειας και Άμεσης Δράσης της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αχαΐας και συνελήφθη ο 27χρονος οδηγός του οχήματος. Σε έρευνα που ακολούθησε στο παραπάνω αυτοκίνητο, βρέθηκαν στο χώρο των αποσκευών του καθώς και στην καμπίνα του οχήματος -38- ανισοβαρείς συσκευασίες ακατέργαστης κάνναβης, συνολικού βάρους -53- κιλών και -257- γραμμαρίων. Συνολικά κατασχέθηκαν: • -53- κιλά και -257- γραμμάρια ακατέργαστης κάνναβης, • το Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, ως μέσο μεταφοράς των ναρκωτικών, ιδιοκτησίας του 27χρονου δράστη, • -2- κινητά τηλέφωνα Προανάκριση για την υπόθεση διενεργείται από το Τμήμα Ασφάλειας Άρτας, ενώ ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Άρτας.

Ουσιαστική ενίσχυση και αναβάθμιση των δομών Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Ηπείρου σηματοδοτεί η ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ήπειρος 2014-2020» δύο νέων πράξεων. Τις σχετικές αποφάσεις υπέγραψε ο Περιφερειάρχης κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης και σε αυτές περιλαμβάνεται η προμήθεια οχημάτων και ειδικού επιχειρησιακού εξοπλισμού για την υποστήριξη και ενίσχυση του έργου του Πυροσβεστικού Σώματος Ηπείρου και της Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Ηπείρου. Πρόκειται για τις πράξεις: •«Εξοπλισμός Πυροσβεστικού Σώματος για την Περιφέρειας Ηπείρου», συνολικής δημόσιας δαπάνης 2.000.000 ευρώ, με φορέα υλοποίησης το Αρχηγείο Πυροσβεστικού Σώματος Η πράξη περιλαμβάνει την προμήθεια πέντε υδροφόρων πυροσβεστικών οχημάτων παντός εδάφους, 4×4, χωρητικότητας 4.000 λίτρων νερού και πέντε Ειδικών Διασωστικών Οχημάτων τύπου Van, εξοπλισμένων με διασωστικό και λοιπό εξοπλισμό. •«Προμήθεια επιβατηγών οχημάτων και ειδικού εξοπλισμού για τις ανάγκες της Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Ηπείρου», συνολικής δημόσιας δαπάνης 2.042.528 ευρώ και φορέα υλοποίησης την Περιφέρεια Ηπείρου. Η πράξη περιλαμβάνει την: 1.1. Προμήθεια επιβατηγών οχημάτων: – 28 πετρελαιοκίνητα ημιφορτηγά οχήματα διπλής καμπίνας – 2 εννιαθέσια πολυμορφικά επιβατικά οχήματα τύπου Van. 2.Προμήθεια οχημάτων και πλεούμενων μέσων ειδικού σκοπού συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού πυρόσβεσης για τα οχήματα. Ειδικότερα: – 1 βυτιοφόρο-υδροφόρο όχημα 10 tn. – 1 αυτοκινούμενο όχημα τύπου τροχόσπιτο – 1 όχημα ειδικής χρήσης (UTV) – 1 αερόστρωμνο επιβατικό σκάφος (Hovercraft) – 1 ταχύπλοο σκάφος με προπέλα (Airboat) – Υπερκατασκευές Πυρόσβεσης για έξι από τα υπό προμήθεια ημιφορτηγά 4Χ4 (Double Cab). 3.Προμήθεια Ειδικού Επιχειρησιακού Εξοπλισμού, που αποτελείται από: – Εξοπλισμός Πυρόσβεσης, Έρευνας και Διάσωσης. – Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης στόλου για τα οχήματα και τα μηχανήματα έργου της Πολιτικής Προστασίας. – Δίκτυο Ασύρματων Επικοινωνιών VHF-UHF – Ηλεκτροπαραγωγό Ζεύγος (ΗΖ) μεγάλης ισχύος και συστήματα αδιάλειπτης παροχής ισχύος (UPS) για τις ανάγκες του διοικητηρίου της Περιφέρειας Ηπείρου – Ηλεκτροπαραγωγό Ζεύγος για τις ανάγκες υδατοφράγματος. – Εξοπλισμό για την προσθήκη δυνατότητας πυρόσβεσης σε υφιστάμενο πλωτό μέσο της Πολιτικής Προστασίας – Εξοπλισμός ποτάμιου πλωτού μέσου και εξωλέμβια μηχανή – Βασικός εξοπλισμός υπαίθριας εγκατάστασης για τη προσωρινή φιλοξενία πληγέντων από μεγάλης έκτασης φυσική καταστροφή. – Εξοπλισμός Επιχειρησιακού Κέντρου Πολιτικής Προστασίας για το Διοικητήριο της Περιφέρειας Ηπείρου – Μέσα Επιτήρησης (Θερμικά Κυάλια και drones) – όχημα μεταφοράς εξοπλισμού