Γιατί οι λευκές ταράτσες παραμένουν πιο δροσερές.
Μια εντυπωσιακά απλή παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη πριν από 15 χρόνια επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς δείχνει πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει ακόμη και το χρώμα μιας ταράτσας στην αντιμετώπιση της ακραίας ζέστης στις μεγαλουπόλεις.
Το 2011, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας NYC CoolRoofs, μαύρες ταράτσες κτιρίων βάφτηκαν με ειδική λευκή ανακλαστική επίστρωση. Στόχος ήταν να διαπιστωθεί εάν μια τόσο απλή και σχετικά οικονομική λύση θα μπορούσε να περιορίσει τη θερμότητα που απορροφούν τα κτίρια κατά τους θερινούς μήνες.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Σε μία από τις θερμότερες ημέρες του καλοκαιριού του 2011, η επιφάνεια μιας συμβατικής μαύρης ταράτσας έφτασε περίπου τους 77 βαθμούς Κελσίου. Την ίδια στιγμή, κοντινή ταράτσα που είχε καλυφθεί με λευκή ανακλαστική επίστρωση παρέμεινε κοντά στους 53 βαθμούς Κελσίου.
Σε ολόκληρη τη διάρκεια του καλοκαιριού, η διαφορά στις μέγιστες θερμοκρασίες επιφάνειας ήταν κατά μέσο όρο περίπου 24 βαθμοί Κελσίου, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλη επίδραση μπορεί να έχει η ανακλαστικότητα ενός υλικού.
Γιατί οι λευκές ταράτσες παραμένουν πιο δροσερές
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Columbia και το Goddard Institute for Space Studies της NASA παρακολούθησαν τις ταράτσες με αισθητήρες, καταγράφοντας τις θερμοκρασίες σε πραγματικές καιρικές συνθήκες.
Η εξήγηση βρίσκεται στο λεγόμενο «albedo», δηλαδή στην ικανότητα μιας επιφάνειας να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία. Οι σκούρες επιφάνειες απορροφούν μεγάλο μέρος της ενέργειας του ήλιου και τη μετατρέπουν σε θερμότητα. Αντίθετα, οι λευκές επιφάνειες αντανακλούν μεγαλύτερο ποσοστό της ακτινοβολίας και θερμαίνονται λιγότερο.
Η διαφορά έχει σημασία και για το λεγόμενο φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας». Τα κτίρια, οι δρόμοι και οι άλλες σκοτεινές επιφάνειες αποθηκεύουν θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας και την απελευθερώνουν μετά τη δύση του ήλιου, με αποτέλεσμα οι πόλεις να παραμένουν θερμότερες από τις γύρω περιοχές.
Οι ψυχρότερες ταράτσες μπορούν επίσης να περιορίσουν τη θερμότητα που περνά στο εσωτερικό των κτιρίων, μειώνοντας τις ανάγκες για κλιματισμό και, κατά συνέπεια, την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας. Παράλληλα, οι χαμηλότερες θερμοκρασίες μπορούν να περιορίσουν τη φθορά των υλικών της οροφής.
Πηγή Τimes of Ιndia
