Μια αιγυπτιακή αρχαιολογική ομάδα εντόπισε επιγραφή με το όνομα της πόλης στο Τελ Αμπού Σέιφι, στην Καντάρα Ανατολής, κοντά στη Διώρυγα του Σουέζ.
Οι αρχαιολόγοι ενδέχεται να έχουν εντοπίσει τη θέση της Μασν, μιας αρχαίας αιγυπτιακής πόλης που αναφέρεται σε κείμενα ηλικίας άνω των 3.000 ετών. Η ακριβής τοποθεσία της παρέμενε για χρόνια άγνωστη.
Μια αιγυπτιακή αρχαιολογική ομάδα εντόπισε επιγραφή με το όνομα της πόλης στο Τελ Αμπού Σέιφι, στην Καντάρα Ανατολής, κοντά στη Διώρυγα του Σουέζ, στο κυβερνείο Ισμαηλίας της Αιγύπτου. Η επιγραφή είναι χαραγμένη σε ένα μεγάλο τμήμα υπέρθυρου από ψαμμίτη – μια δοκό που βρισκόταν κάποτε πάνω από μια πόρτα.
Σπασμένη σε δύο κομμάτια και χαραγμένη στις τρεις πλευρές της, η πέτρα φέρει τους βασιλικούς τίτλους του Ραμσή Β΄, του φαραώ που κυβέρνησε την Αίγυπτο για περισσότερα από 60 χρόνια κατά τον 13ο αιώνα π.Χ. Το κείμενο καταγράφει επίσης την αποκατάσταση ενός αγάλματος του Ώρου, μιας αρχαίας αιγυπτιακής θεότητας που περιγράφεται ως «Κύριος της πόλης Μασν».
Το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου ανακοίνωσε την ανακάλυψη το Σάββατο. Η επιγραφή ενισχύει τα αρχαιολογικά και ιστορικά στοιχεία που συνδέουν το Τελ Αμπού Σέιφι με τη Μασν, ωστόσο θα χρειαστούν περαιτέρω ανασκαφές και μελέτη προτού επιβεβαιωθεί η ταύτιση, σύμφωνα με τον Χισάμ Ελ Λέιθι, γενικό γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.
Μια πόλη που παρέμενε «χαμένη»
Το όνομα Μασν, που αποδίδεται συνήθως ως Mesen στις ακαδημαϊκές μελέτες, συνδεόταν στενά με τη λατρεία μιας τοπικής μορφής του Ώρου στην ανατολική πύλη της Αιγύπτου. Οι μελετητές διαφωνούν εδώ και χρόνια σχετικά με το αν η Μασν ήταν ξεχωριστή πόλη κοντά στο Τζάρου – το βασικό αιγυπτιακό οχυρό στην αρχή της διαδρομής προς το Σινά – ή αν αποτελούσε μια άλλη ονομασία του Τζάρου ή ακόμη και την ονομασία του ναού του Ώρου.
Το ζήτημα χρονολογείται από το 1887, όταν στο Τελ Αμπού Σέιφι βρέθηκαν πέτρες που έφεραν το όνομα του Ραμσή Β΄ και αναφορές στον Ώρο της Μασν. Μελέτη του 2013 από τους Τζέιμς Χόφμαϊερ και Στίβεν Μόσιερ σημείωνε ότι προηγούμενες ανασκαφές δεν είχαν εντοπίσει στοιχεία κατοίκησης στην περιοχή κατά την εποχή του Ραμσή Β΄ και εκτιμούσε ότι οι πέτρες πιθανότατα είχαν μεταφερθεί από το κοντινό Τελ Χεμπούα, το οποίο σήμερα ταυτοποιείται ως το αρχαίο Τζάρου.
Η «Οδός του Ώρου» και η άμυνα της Αιγύπτου
Το υπουργείο υποστηρίζει ότι η νέα επιγραφή προσθέτει νέα στοιχεία στη θεωρία που συνδέει το Τελ Αμπού Σέιφι με τη Μασν. Εάν η ταύτιση επιβεβαιωθεί, η Μασν θα τοποθετηθεί στην «Οδό του Ώρου», τον βασικό στρατιωτικό και εμπορικό δρόμο που συνέδεε την Αίγυπτο με το Σινά και την αρχαία Χαναάν.
Η επιβεβαίωση αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει τους αρχαιολόγους να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο προστατευόταν και διοικούνταν τα ανατολικά σύνορα της Αιγύπτου.
Νέα εικόνα για το αρχαίο συγκρότημα
Η ανασκαφή έχει επίσης αλλάξει την εικόνα που υπήρχε για ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο. Ένας μεγάλος πλίνθινος τοίχος, που περιλαμβάνει πύλες και δωμάτια, θεωρούνταν μέχρι σήμερα ότι αποτελούσε τμήμα ενός ναού.
Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν πλέον ότι περιέβαλλε ολόκληρο το συγκρότημα του ναού και ότι είχε επεκταθεί ή τροποποιηθεί αρκετές φορές.
Η ομάδα ανακάλυψε επίσης δύο λιθόστρωτους δρόμους που οδηγούσαν από το εξωτερικό της οχυρωμένης περιοχής προς τον ναό. Ο παλαιότερος δρόμος κατασκευάστηκε κατά την περίοδο της ελληνικής κυριαρχίας, υπό τη δυναστεία των Πτολεμαίων, ενώ ένας στενότερος δρόμος κατασκευάστηκε πάνω από αυτόν μετά την υπαγωγή της Αιγύπτου στη ρωμαϊκή κυριαρχία.
Αγάλματα, ιερό και ρωμαϊκοί στρατώνες
Στο εσωτερικό του συγκροτήματος, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν αποθηκευτικούς χώρους στα βόρεια, μεγαλύτερα βοηθητικά δωμάτια στα νότια και τα κατάλοιπα του ιερού, του πιο σημαντικού και ιερού τμήματος του ναού. Το ιερό υπέστη αργότερα ζημιές, καθώς τμήματα της πέτρας του αφαιρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν αλλού.
Μεταξύ των αντικειμένων που βρέθηκαν στον χώρο είναι τμήμα αγάλματος ηλικίας άνω των 2.500 ετών, το οποίο απεικονίζει έναν στρατιωτικό αξιωματούχο να κρατά ένα μικρό ιερό. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης ένα ακόμη άγαλμα, από το οποίο λείπουν το κεφάλι και τα πόδια, τον κορμό ενός βασιλιά από βασάλτη, καθώς και θραύσματα αγαλμάτων γερακιών κατασκευασμένων από βασάλτη και ασβεστόλιθο.
Ο ναός γνώρισε ιδιαίτερη ακμή υπό τους Πτολεμαίους ηγεμόνες. Κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., τμήματα του συγκροτήματος μετατράπηκαν σε ρωμαϊκούς στρατώνες.
Αργότερα ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ασβέστη, ο οποίος προοριζόταν για οικοδομικές εργασίες και την παρασκευή κονιάματος, ενώ πάνω από τμήματα του πρώην ιερού κατασκευάστηκαν δύο μεγάλοι κυκλικοί κλίβανοι.
Οι ανασκαφές θα συνεχιστούν τις επόμενες περιόδους, καθώς οι αρχαιολόγοι αναζητούν επιπλέον στοιχεία που θα επιτρέψουν να διαπιστωθεί εάν το Τελ Αμπού Σέιφι ήταν πράγματι η αρχαία Μασν.
πηγή: thenationalnews
