Η ιστορική σχέση των ανθρώπων με τη γειτονιά, οι φιλίες που δημιουργήθηκαν μέσα στα χρόνια και οι κοινές εμπειρίες βρέθηκαν στο επίκεντρο της βραδιάς, η οποία είχε έντονα συναισθηματικό χαρακτήρα για όσους έδωσαν το «παρών».
Ένα βράδυ γεμάτο αναμνήσεις, συγκίνηση, τραγούδια και συναντήσεις παλιών φίλων ήταν το αποχαιρετιστήριο αντάμωμα στη «Μουριά», στα Εξάρχεια, το ιστορικό καφενείο που κατεβάζει ρολά μετά από 111 χρόνια λειτουργίας.
Η βουλευτής Όλγα Γεροβασίλη, με μια σύντομη αλλά γεμάτη συναίσθημα ανάρτηση, περιέγραψε το κλίμα της συνάντησης, κάνοντας λόγο για συγκίνηση, μνήμες, συναισθήματα και φιλίες.
«Μια μεγάλη ιστορία…», έγραψε χαρακτηριστικά, αποτυπώνοντας τη συναισθηματική φόρτιση ενός αποχαιρετισμού που συνδέεται με πολλά περισσότερα από έναν απλό χώρο συνάντησης.
{https://www.facebook.com/olgagerovasili/posts/pfbid0gUMtaeFsAqhDgpX6Ajx4v5bmTTMRwVR5ooGaKSXF9bXCCEEe1RMXdWPyK96vBmXbl}
Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και η ανάρτηση του ιστορικού Αντώνη Λιάκου, ο οποίος περιέγραψε το αποχαιρετιστήριο βράδυ ως μια συνάντηση ανθρώπων διαφορετικών γενεών, που συνδέονται με κοινές αναμνήσεις και βιώματα.
Όπως ανέφερε, φίλοι και γείτονες, παλιά και νεότερα παιδιά, συγκεντρώθηκαν στη «Μουριά» για να αποχαιρετήσουν τον χώρο με τραγούδια και συγκίνηση.
«Τα Εξάρχεια που φεύγουν, η νοσταλγία που μένει», ήταν η χαρακτηριστική φράση με την οποία έκλεισε την ανάρτησή του, δίνοντας τον τόνο μιας βραδιάς που έφερε στην επιφάνεια τη σχέση των ανθρώπων με την ιστορία και την ταυτότητα της περιοχής.
{https://www.facebook.com/antonis.liakos.98/posts/pfbid02jmhMDjHx5cNSLbTPqf1TsxNutnied3azcZCMX4uqhRyz2o491pJQEVYA5hbb5NWXl}
Το αποχαιρετιστήριο αντάμωμα στη «Μουριά» έγινε αφορμή για να συναντηθούν ξανά άνθρωποι που μοιράστηκαν στιγμές μιας ολόκληρης εποχής. Για πολλούς, η απώλεια ενός γνώριμου σημείου συνάντησης σηματοδοτεί και το τέλος ενός μικρού κεφαλαίου στην ιστορία των Εξαρχείων, μιας γειτονιάς που αλλάζει, αλλά εξακολουθεί να κουβαλά τις μνήμες όσων έζησαν και συνδέθηκαν μαζί της.
