Στη Θεσπρωτία τα αρωματικά φυτά και βότανα μένουν αναξιοποίητα. Και είναι δεκάδες τα είδη τους στα βουνά του νομού (Σουλίου, Μουργκάνας κ.λπ.).

Πέρα από το τσάι και τη ρίγανη ή το «λουλούδι του Δαρβίνου» που απαντά κανείς συχνά στα Θεσπρωτικά όρη, τα οποία μάλιστα μπαίνουν κάθε χρόνο στο «στόχαστρο» Αλβανών, που τα μαζεύουν σε μεγάλες ποσότητες και τα εμπορεύονται στη χώρα τους, σημαντικές προοπτικές τα επόμενα χρόνια μπορούν να έχουν ως καλλιέργειες φυτά όπως το δενδρολίβανο, ο κρόκος, η μέντα, ο δυόσμος, το φασκόμηλο, ο βασιλικός κ.α..

Με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν υπάρχει ακόμα στην περιοχή οργανωμένη παραγωγική βάση, ούτε επαρκείς υποδομές επεξεργασίας και τυποποίησης τέτοιων φυτών.

Μπορούν  νέοι κυρίως Θεσπρωτοί και όχι μόνο να ασχοληθούν με τον συγκεκριμένο κλάδο του πρωτογενούς τομέα παραγωγής.

Η παραγωγή βιολογικών αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών και κυρίως η μεταποίησή τους σε μορφές που αξιοποιούνται δευτερογενώς από τη βιομηχανία των φαρμάκων και των καλλυντικών, φέρνει κέρδη.