Η Αγία Παρασκευή σήμερα βυθίστηκε στο σκοτάδι, όχι επειδή έκρυψε ο ήλιος, αλλά γιατί έφυγε ένα παιδί. Ο Σπύρος, ο 15χρονος που πνίγηκε στον Άραχθο, αποχαιρετήθηκε με μια τελετή που δεν θύμιζε τίποτα από τις συνηθισμένες κηδείες· ήταν ένας ομαδικός θρήνος, ένα σιωπηλό «γιατί;».

Συμμαθητές του, παιδιά της ηλικίας του, άφησαν στο φέρετρο λευκά τριαντάφυλλα, ζωγραφιές, γράμματα. Στο καθένα έγραφαν μια λέξη: «φίλος», «ήρωας», «καλός», «γενναίος». Πολλοί από αυτούς ξέσπασαν σε λυγμούς, μην μπορώντας να συνειδητοποιήσουν πως η θέση του Σπύρου στο σχολείο τους θα μείνει πια για πάντα άδεια.

Οι φίλοι του, με βλέμματα σπασμένα από τον πόνο, παρακολουθούσαν αμίλητοι την τελετή. Κανείς δεν είχε τη δύναμη να εκφράσει με λόγια την απώλεια. Οι συγγενείς και φίλοι της οικογένειας, έστεκαν σιωπηλοί, πολλοί με σκυμμένα τα κεφάλια, με μάτια κόκκινα από τα δάκρυα και με μια ανείπωτη απορία στο βλέμμα: πώς γίνεται να «φεύγει» έτσι ένα παιδί που ήταν γεμάτο ζωή;

Η τελετή έγινε σε κλίμα απόλυτης θλίψης. Λόγια δεν χρειαζόταν κανείς. Η παρουσία όλων αρκούσε· ένα χωριό που είχε παγώσει από την απώλεια, συγγενείς που δεν μπορούσαν να σταθούν όρθιοι από τον πόνο, και φίλοι του παιδιού που κοιτούσαν το λευκό φέρετρο προσπαθώντας να πιστέψουν πως αυτός ο εφιάλτης ήταν αληθινός.