Σε ένα ζήτημα με σαφείς πολιτικές, θεσμικές και ηθικές προεκτάσεις επανήλθε η αντιπολίτευση στον Δήμο Αρταίων, κατά τη συνεδρίαση λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής, φέρνοντας στο προσκήνιο τη διαχείριση δημοσίου χρήματος μέσω επαναλαμβανόμενων απευθείας αναθέσεων. Ο δημοτικός σύμβουλος της παράταξης «Αρτινών Συνεργασία», Σωτήρης Χρηστούλης, έθεσε με τεκμηριωμένο τρόπο το θέμα των συμβουλευτικών υπηρεσιών συνολικού ύψους 60.000 ευρώ, οι οποίες ανατέθηκαν τα έτη 2024 και 2025 στον ίδιο ανάδοχο, προκαλώντας εύλογο προβληματισμό για τη σκοπιμότητα, τη χρησιμότητα και την προστιθέμενη αξία αυτών των δαπανών.
Οι αναθέσεις αφορούν υπηρεσίες γενικού χαρακτήρα, όπως ενημέρωση για χρηματοδοτικά προγράμματα, ωρίμανση και προετοιμασία φακέλων, σύνταξη τεχνικών δελτίων και υποστήριξη έργων. Πρόκειται, ωστόσο, για αντικείμενα που σύμφωνα με τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας εμπίπτουν ευθέως στις αρμοδιότητες της Διεύθυνσης Προγραμματισμού του Δήμου Αρταίων, μιας υπηρεσίας που είναι στελεχωμένη και διαθέτει αποδεδειγμένη εμπειρία, έχοντας στο παρελθόν υλοποιήσει αντίστοιχες διαδικασίες χωρίς την ανάγκη εξωτερικών συμβούλων. Υπό αυτό το πρίσμα, γεννάται το κρίσιμο ερώτημα αν οι συγκεκριμένες δαπάνες εξυπηρέτησαν πραγματικές ανάγκες ή αν υποκατέστησαν αδικαιολόγητα το έργο των ίδιων των δημοτικών υπηρεσιών.
Η συζήτηση δεν περιορίζεται στο ύψος των ποσών, αλλά επεκτείνεται στο περιεχόμενο και στα αποτελέσματα των συμβάσεων. Ποια είναι τα συγκεκριμένα και μετρήσιμα παραδοτέα που παρήχθησαν για τα 60.000 ευρώ; Ποια έργα χρηματοδοτήθηκαν ή ωρίμασαν αποκλειστικά χάρη στη συμβολή του εξωτερικού συμβούλου; Ποια θα ήταν η εξέλιξη των ίδιων διαδικασιών αν ο Δήμος είχε στηριχθεί αποκλειστικά στο ανθρώπινο δυναμικό του; Και τελικά, ποια είναι η πραγματική προστιθέμενη αξία σε σχέση με το κόστος που επωμίστηκαν οι δημότες;
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά το θέμα αν συνυπολογιστεί ότι ο ίδιος ανάδοχος έχει λάβει και δύο ακόμη απευθείας αναθέσεις από τη ΔΕΥΑ Άρτας, συνολικού ύψους 34.000 ευρώ. Έτσι, το συνολικό ποσό που έχει εισπράξει μέσα σε διάστημα δύο ετών ανέρχεται στις 94.000 ευρώ, αποκλειστικά μέσω απευθείας αναθέσεων. Η συγκέντρωση τόσο σημαντικών κονδυλίων σε έναν μόνο επαγγελματία, χωρίς ανοικτές διαδικασίες και χωρίς σαφή απολογισμό αποτελεσμάτων, εντείνει τις σκιές και εγείρει σοβαρά ζητήματα ίσης μεταχείρισης και διαφάνειας.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι τυπικό ούτε διαδικαστικό, αλλά βαθιά πολιτικό και ηθικό. Είναι θεμιτό να κατευθύνονται δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε έναν ανάδοχο, όταν στην τοπική κοινωνία δραστηριοποιούνται και άλλοι επαγγελματίες με συναφές αντικείμενο και όταν ο ίδιος ο Δήμος διαθέτει υπηρεσίες που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ανταποκριθούν; Η επαναλαμβανόμενη προσφυγή στην απευθείας ανάθεση, χωρίς σαφή αξιολόγηση κόστους–οφέλους, δημιουργεί την εικόνα μιας διοίκησης που επιλέγει τη βολική λύση αντί της θεσμικά ορθής και οικονομικά τεκμηριωμένης.
Η «Αρτινών Συνεργασία» ξεκαθαρίζει ότι δεν αμφισβητεί την ανάγκη εξειδικευμένης τεχνογνωσίας όταν αυτή είναι πραγματικά αναγκαία. Αμφισβητεί, όμως, τη λογική της μονιμοποίησης των απευθείας αναθέσεων, την απουσία διαφανούς αποτίμησης του παραγόμενου έργου και την υποβάθμιση του ρόλου των δημοτικών υπηρεσιών, οι οποίες αντί να ενισχύονται, παρακάμπτονται. Η επίκληση από τη Δημοτική Αρχή μιας «μεταβατικής περιόδου» δεν μπορεί να λειτουργεί ως μόνιμο άλλοθι, ούτε να υποκαθιστά την υποχρέωση πλήρους τεκμηρίωσης κάθε επιλογής.
Η διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος δεν αποτελεί ζήτημα καλών προθέσεων, αλλά αδιαπραγμάτευτη θεσμική υποχρέωση. Προϋποθέτει καθαρές απαντήσεις, πλήρη δημοσιοποίηση των παραδοτέων, ουσιαστικό έλεγχο κόστους–οφέλους και, κυρίως, αλλαγή πρακτικής με ενίσχυση των ίδιων των υπηρεσιών του Δήμου. Γιατί κάθε ευρώ που δαπανάται δεν είναι απρόσωπο κονδύλι, αλλά χρήμα των δημοτών, το οποίο οφείλει να επιστρέφει στην κοινωνία με μετρήσιμο και ουσιαστικό όφελος.