Η υπόθεση του δρόμου στον Γράμμο εξελίσσεται σε υπόδειγμα πολιτικής αλαζονείας, με τον Αλέξανδρο Καχριμάνη να επιλέγει την επίθεση αντί της λογοδοσίας. Το τελικό πόρισμα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, αλλά χαρακτηρίζεται περίπου ως εχθρική ενέργεια.

Οι δηλώσεις περί μηνύσεων και τα υπονοούμενα για λάθη των επιθεωρητών επιχειρούν να απονομιμοποιήσουν τον έλεγχο και να μεταφέρουν τη συζήτηση αλλού. Καμία αναφορά όμως δεν γίνεται στις ίδιες τις παραβάσεις, ούτε στο γιατί αγνοούνται οι προτάσεις αποκατάστασης.

Η επιλογή να «αναλάβει ο στρατός» δεν απαντά στο βασικό ερώτημα: ποιος ευθύνεται για τις παρεμβάσεις στην αλπική ζώνη και γιατί η Περιφέρεια αρνείται να συμμορφωθεί με το πόρισμα. Στον Γράμμο, το πρόβλημα δεν είναι οι Επιθεωρητές. Είναι η άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας.