Αντιδράσεις και ερωτήματα προκαλεί ο διαγωνισμός για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ στο Ελληνικό, που προκηρύχθηκε από τον Αναγκαστικό Σύνδεσμο Διαχείρισης Απορριμμάτων Ηπείρου (ΑΣΔΑ). Με προϋπολογισμό 3,5 εκατομμυρίων ευρώ και κριτήρια ανάθεσης που φαίνεται να αποκλείουν οποιαδήποτε έκπτωση στην οικονομική προσφορά, η διαδικασία γεννά προβληματισμούς σχετικά με τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη.

Διπλή Στρατηγική Ανάθεσης

Ο διαγωνισμός για τον ΧΥΤΑ στο Ελληνικό διαφέρει εντυπωσιακά από τον αντίστοιχο του ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι, όπου εφαρμόστηκαν διαφορετικά κριτήρια. Στο Καρβουνάρι, η ανάθεση βασίστηκε στην οικονομικά πιο συμφέρουσα προσφορά, με το κόστος να αποτελεί τον κύριο παράγοντα. Στο Ελληνικό, ωστόσο, το κριτήριο είναι η βέλτιστη σχέση ποιότητας-τιμής, με την τεχνική πρόταση να έχει δεσπόζουσα βαρύτητα.

Ποσοστά και Παρατυπίες

Στον διαγωνισμό του Ελληνικού, η τεχνική προσφορά βαθμολογείται με συντελεστή βαρύτητας 0,75 έναντι 0,25 της οικονομικής. Αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν κάποιος διαγωνιζόμενος προτείνει σημαντική οικονομική έκπτωση, οι πιθανότητές του να αναδειχθεί ανάδοχος μειώνονται αισθητά, αν δεν διακριθεί στην τεχνική αξιολόγηση.

Ειδικότερα, η τεχνική προσφορά μπορεί να λάβει βαθμολογία από 100 έως 120 βαθμούς, εφόσον υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις. Έτσι, ένας υποψήφιος που προσφέρει καλύτερη τεχνική πρόταση αλλά μικρότερη έκπτωση έχει σημαντικό προβάδισμα.

Αξιοσημείωτες Αντιφάσεις

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι ο ίδιος φορέας προκήρυξε δύο διαγωνισμούς με εντελώς διαφορετικά κριτήρια, χωρίς να εξηγήσει τι άλλαξε μέσα σε λίγους μήνες. Ενώ στο Καρβουνάρι το κόστος έπαιξε σημαντικό ρόλο, στο Ελληνικό η ποιότητα έγινε ο κυρίαρχος παράγοντας, δημιουργώντας υπόνοιες για παρατυπίες ή εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων.

Πρόσθετες Απαιτήσεις

Στον διαγωνισμό για το Ελληνικό, απαιτούνται πρόσθετα πιστοποιητικά, όπως η διαχείριση κοινωνικής υπευθυνότητας, τα οποία δεν είναι ευρέως διαθέσιμα σε εταιρείες του κλάδου. Αυτή η απαίτηση αυξάνει τη δυσκολία συμμετοχής και μειώνει τον ανταγωνισμό.

Συμπέρασμα

Η διαφοροποίηση των κριτηρίων εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη διαχείριση των δημόσιων πόρων. Όταν το κόστος για τους δήμους και τους πολίτες είναι υψηλό, ο διαγωνισμός οφείλει να διασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή έκπτωση. Η πρακτική αυτή, ωστόσο, δεν φαίνεται να τηρείται στον συγκεκριμένο διαγωνισμό, αφήνοντας περιθώρια για σκιές και σενάρια σκανδάλου. Οι αρμόδιες αρχές καλούνται να δώσουν άμεσα εξηγήσεις.