Την κακοποίηση των 105 σκυλιών που ζουν έγκλειστα στα παλιά σφαγεία στο Δημοτικό Κυνοκομείο Ηγουμενίτσας στην περιοχή Κεστρίνη καταγγέλλει η «Φιλοζωική Δράση Εθελοντών Ν. Θεσπρωτίας» με δύο ανακοινώσεις της.
Η Ρούλα Μπρέστα πρόεδρος του φιλοζωικού φορέα επισήμανε στο zoosos.gr ότι τα ζώα αφήνονται στην τύχη τους χωρίς περίθαλψη, χωρίς σίτιση καθώς η δομή είναι υποστελεχωμένη και ο Δήμος Ηγουμενίτσας δεν έχει φροντίσει να έχει υπαλλήλους που όλες τις μέρες και τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες να φροντίζουν τα ζώα, ώστε να έχουν καθημερινά τα στοιχειώδη δηλαδή τροφή και νερό, καθαρά κλουβιά και περίθαλψη όταν ασθενούν.
Στις 22 Δεκεμβρίου ο φιλοζωικός φορέας στη σελίδα του στο facebook επισήμανε τα εξής «Φιλοζωική δράση εθελοντών Ν.Θεσπρωτίας/filozoiki drasi N. Thesprotias» για την κατάσταση στο κυνοκομείο:
«Την πλήρη εγκατάλειψη του κυνοκομείου βιώνουμε το τελευταίο διάστημα .
Τα ζώα που ζουν έγκλειστα μακρυά από τα ματια του κόσμου είναι καταδικασμένα σε αργό θανατο ,καθώς κανεις υπάλληλος δεν πηγαίνει ούτε να τα σιτίσει ούτε να τα καθαρίσει .
Αποτέλεσμα αυτου να έχει ξεσπάσει πάλι τύφος .
Καλέσαμε την αστυνομία όπου βεβαιώθηκε ότι οι ορισμένοι υπάλληλοι δεν προσήλθαν στην εργασία τους αλλά ούτε και αντικαταστάθηκαν .
Η κακοποιηση ζώων είναι κακούργημα μήπως πρέπει να επέμβει ένας εισαγγελέας ;;;».
Και στις 26 Δεκεμβρίου για το νεκρό ζώο που βρέθηκε εντός του Δημοτικού Κυνοκομείου επισήμανε ότι τα σκυλιά αφήνονται χωρίς σίτιση και περίθαλψη αφού κανείς δεν πάει τα Σαββατοκύριακα να τα φροντίσει όπως τους πρέπει:
Τα αδέσποτα σκυλιά στην Θεσπρωτία δεν είναι μόνο ορφανά από αφεντικά αλλά και παρατημένα στην μοίρα τους από τον Δήμο.
Καταδικασμένα να πεθαίνουν στους δρόμους από τα αυτοκίνητα ή στο καταφύγιο από τύφο. Σε ένα καταφύγιο χωρίς υπαλλήλους η με υπαλλήλους που δεν κάνουν την δουλειά τους.
Σε ένα καταφύγιο που τα σκυλιά πρέπει να μην πεινάνε το σαββατοκύριακο αφού δεν θα έρθει κανένας να τα ταΐζει και που δεν πρέπει να κάνουν την ανάγκη τους γιατί δεν θα καθαρίσει κάνεις και θα αρρωστήσουν.
Οι εθελοντές είναι η μόνη ελπίδα αυτών των σκυλιών. Άνθρωποι που δεν έχουν καμία στήριξη και βοήθεια από πουθενά και κυρίως από το κράτος που είναι εξ αρχής υπεύθυνο για τα αδέσποτα. Ελαχιστοι Άνθρωποι που τρέχουν μόνοι τους να καλύψουν ένα έργο που απαιτεί κρατική ενίσχυση και μέριμνα .
Αντί ωστόσο να εκτιμηθεί αυτός ο ατομικός αγώνας, ο δήμος κατηγορεί τους εθελοντές για την δική του απουσία και ανικανότητα να διαχειριστεί την κατάσταση και υπονομεύει αυτόν τον αγώνα . Ο Δήμος όχι μόνο είναι απών, αλλά παρόλο που ενημερώνεται για ανεπάρκειες και βλάβες στο καταφύγιο, γυρίζει το βλέμμα από την άλλη μεριά και η κατάσταση συνεχίζεται.
Καμία απορία λοιπόν δεν θα έπρεπε να υπάρχει που τα ζώα αρρωσταίνουν το ένα πίσω από το άλλο. Και καμιά απορία δεν θα έπρεπε να υπάρχει για το ποιος είναι υπαίτιος για αυτή την τραγωδία…».