Υπήρχαν δηλώσεις. Υπήρχαν φωτογραφίες. Υπήρχαν συναντήσεις και εξαγγελίες. Αυτό που δεν υπήρξε ποτέ είναι το μόνο πράγμα που μετράει: ένας επίσημος τεχνικός φάκελος για την έναρξη της αδειοδοτικής διαδικασίας υδατοδρομίου στη λίμνη Παμβώτιδα. Και αυτό δεν το λέει κάποιος επικριτής ή αντιπολιτευόμενος — το λέει γραπτώς ο ίδιος ο Υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας.Η αλήθεια βγήκε στο φως μέσα από κοινοβουλευτική αναφορά του βουλευτή Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Τσίμαρη, ο οποίος κινήθηκε μετά από επιστολή της Ένωσης Ξενοδόχων.

Στη γραπτή απάντησή του, ο κ. Κικίλιας ήταν αποστομωτικά σαφής: για τη λίμνη Ιωαννίνων δεν έχει περιέλθει στο Υπουργείο ούτε τεχνικός φάκελος υδατοδρομίου, ούτε αίτημα χαρακτηρισμού της υδάτινης περιοχής ως υδάτινου πεδίου.Η δήλωση αυτή αναιρεί ουσιαστικά κάθε λόγο που έχει ειπωθεί τα τελευταία χρόνια για «ώριμα σχέδια» και «επικείμενες λύσεις». Στην πράξη, η διαδικασία δεν ξεκίνησε ποτέ. Κανένας αρμόδιος φορέας — δημόσιος ή ιδιωτικός — δεν έχει κάνει ούτε το πρώτο επίσημο βήμα.Η υπόθεση περιπλέκεται επιπλέον από το ζήτημα της αρμοδιότητας.

Σε αντίθεση με τα θαλάσσια υδατοδρόμια, για τα οποία αρμόδιο είναι το Υπουργείο Ναυτιλίας, στην περίπτωση λιμνών το ίδιο Υπουργείο δηλώνει αναρμόδιο και παραπέμπει στην Αστυνομία για τον έλεγχο καταλληλόλητας. Παράλληλα, εμπλέκονται τα Υπουργεία Υποδομών και Οικονομικών, δημιουργώντας ένα πλέγμα που — αν δεν το διαχειριστεί κάποιος συντονιστικά — γίνεται αυτόματα τείχος αδράνειας.

Το νομικό εργαλείο για να κινηθεί η διαδικασία υπάρχει: ο Νόμος 4663/2020 προβλέπει αναλυτικά τη σύσταση και λειτουργία υδατοδρομίων, τις απαιτούμενες υποδομές, τα δικαιώματα δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Δεν λείπει το νομικό πλαίσιο. Λείπει η διάθεση να χρησιμοποιηθεί.Για μια Ήπειρο που αγωνίζεται να αναδείξει τον τουριστικό της χαρακτήρα και να αξιοποιήσει μοναδικά φυσικά στοιχεία όπως η Παμβώτιδα, η αποκάλυψη αυτή δεν είναι απλώς απογοητευτική. Είναι μια καταγγελία ολιγωρίας και έλλειψης συντονισμού που έχει ακριβό τίμημα για την τοπική οικονομία.