Τα ποτάμια, οι ακούραστοι ταξιδιώτες του χρόνου, διαμορφώνουν το τοπίο και συντηρούν το οικοσύστημα γύρω τους. Όμως, η ανθρώπινη δραστηριότητα και οι φυσικές μεταβολές φέρνουν βαθύτατες αλλαγές, με τον Λούρο ποταμό να βιώνει μια οικολογική καταστροφή άνευ προηγουμένου.

Τα αιωνόβια πλατάνια που δέσποζαν στις όχθες του ποταμού πεθαίνουν μαζικά, εξαιτίας του μύκητα Ceratocystis platani, ο οποίος προσβάλλει το ριζικό σύστημα των δέντρων και τα οδηγεί σε ολοκληρωτική σήψη. Από τη Δυτική Πελοπόννησο έως τα βουνά της Ηπείρου, η μόλυνση εξαπλώθηκε μέσω των υλοτόμων, αφήνοντας πίσω νεκρά δέντρα και ένα ανεπανόρθωτα πληγωμένο τοπίο.

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η απολύμανση των κοπτικών εργαλείων θα μπορούσε να είχε αναχαιτίσει τη μετάδοση της νόσου. Ωστόσο, η έλλειψη μέτρων επέτρεψε στον μύκητα να εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα.

Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Η μοναδική λύση που προτείνεται είναι η κοπή των ασθενών δέντρων, ενώ οι αρμόδιες αρχές δρομολογούν αναδάσωση με νέα είδη, προκειμένου να αποφευχθεί η πλήρης αλλοίωση του οικοσυστήματος.