Σε τρία χρόνια με αναστολή καταδικάστηκε η καθαρίστρια, εργαζόμενη στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων (ΠΓΝΙ) κατά τη σημερινή εκδίκαση της έφεσής της.
Η εργαζόμενη που δουλεύει από το 2003 στο ΠΓΝΙ ως καθαρίστρια καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 8 χρόνια φυλάκιση επειδή το 2001 παραποίησε κατά ένα χρόνο το έτος κτήσης του απολυτηρίου Δημοτικού (!) προκειμένου να μπορέσει να λάβει μέρος σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για μια θέση βοηθητικού προσωπικού.
Είχε μάλιστα δικαστεί ερήμην, καθώς παρότι αντιμετώπιζε καρδιολογικό πρόβλημα, το δικαστήριο δεν είχε κάνει δεκτό το αίτημά της για αναβολή. Σημειώνεται ότι η 50χρονη εργαζόμενη είναι μητέρα 13 παιδιών, τα τέσσερα από τα οποία είναι ανήλικα.
Η μείωση της ποινής έγινε γιατί αναγνωρίστηκαν τρία ελαφρυντικά: Του πρότερου έντιμου βίου, της μεμονωμένης πράξης η οποία δεν χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά της κατ’ εξακολούθηση και γιατί η δίκη τράβηξε πολλά χρόνια χωρίς την υπαιτιότητά της.
Ο εισαγγελέας της καταλόγισε βλάβη προς τρίτον, και όχι προς το Δημόσιο, και ότι αυτό έγινε με στόχο τον παράνομο πλουτισμό των 150 χιλιάδων που ήταν οι μισθοί της από το 2003 ως το 2013.
Στο πλευρό της καθαρίστριας βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων και Σωματεία του νομού, η οποία μάλιστα τη στήριξαν και οικονομικά για τα έξοδα της δίκης.Βασικός μάρτυρας υπεράσπισης της καθαρίστριας ήταν ο Γιώργος Πρέντζας, ως εργαζόμενος και συνδικαλιστής στο νοσοκομείο και υποψήφιος περιφερειάρχης Ιωαννίνων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Σε δήλωσή του ο Γ. Πρέντζας σημείωσε:«Δε μπορεί να μην αναγνωρίζεται το πρωταρχικό κίνητρο: Να μεγαλώσει τα 10 ανήλικα τότε παιδιά και ενώ ήταν έγκυος στο ενδέκατο. Αυτό ήταν το υπέρτατο αγαθό που πήγε να προστατέψει: Την οικογένειά της.
Όλα τα χρήματα πήγαν για να μεγαλώσει τα παιδιά της, έχει μάλιστα παντρέψει και τα 9, χωρίς καμία θετική μεταβολή των περιουσιακών της στοιχείων.
Ο δόλος, ο πλουτισμός και η βλάβη τρίτου καταπέφτουν στην κοινή λογική, αν σκεφτεί κανείς το απλό κίνητρο και το στόχο που υπήρχε από αυτή την πράξη.Εγκληματική είναι η πολιτική που αφήνει πολύτεκνους άνεργους να μην μπορούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, που δυστυχώς είναι νόμιμη με βάση την αστική δικαιοσύνη, αλλά πλήρως ανήθικη.
Ο μόνος τρόπος είναι η οργάνωση στα ταξικά σωματεία και η πάλη για μόνιμη και σταθερή δουλειά, βρεφονηπιακούς σταθμούς χωρίς ανταποδοτικά δημοτικά τέλη, πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη παιδιών χωρίς ούτε ένα χαράτσι πληρωμής από τους γονείς, και αποφασιστικότητα για σύγκρουση με αυτή την πολιτική και αυτή την οικονομία».