Στην περιοχή του ιστορικού Σουλίου, και ειδικότερα στο χωριό Αυλότοπος, βρίσκεται στο τελικό της στάδιο η αναστήλωση του παλαιού ναού της Αγίας Κυριακής, που κόστισε 170.000 ευρώ.
Οι εργασίες, που πραγματοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων περιλάμβαναν:
α) Σωστικές και στερεωτικές επεμβάσεις των τοιχογραφιών.
β) Τοποθέτηση πλακών αγκίστρωσης για την καλύτερη στατική θωράκιση του μνημείου.
γ) Αφαίρεση μεταγενέστερων επιχρισμάτων. Πλήρη ενίσχυση των εξωτερικών τοιχοποιιών και αποκατάσταση των ρωγμών τους, εφαρμογή λίθινων κλειδιών. Επισκευή στέγης. Πλήρωση των θόλων με ελαφρό σκυρόδεμα. Ξήλωμα της ξύλινης στέγης και κατασκευής νέας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ορθόδοξα μνημεία στην ευρύτερη περιοχή του Σουλίου καταγράφουν μια σημαντική πτυχή του αγώνα των Σουλιωτών, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αντίστασή τους στον Αλή πασά, και δεν ήταν άλλη από την πίστη.
Η Ορθοδοξία υπήρξε για τους Σουλιώτες ψυχική πηγή δυνάμεως, γεγονός, που καταγράφεται με σαφήνεια τόσο σε κείμενα όσο και σε προσωπικές μαρτυρίες των αγωνιστών Σουλιωτών.
Για τους κατοίκους του Σουλίου η Ορθοδοξία ήταν κάτι παραπάνω από θρησκευτικό δόγμα.
Ήταν το πνευματικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εκφραζόταν η εθνική τους συνείδηση.
Ολόκληρος ο κόσμος τους, που έκλεινε μέσα του το ένδοξο παρελθόν και τις ελπίδες να σταθούν όρθιοι και ελεύθεροι.
Η μορφή του καλόγηρου Σαμουήλ αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της φυλής από τα πανάρχαια χρόνια ώς τα σήμερα, όπου το ακατάλυτο ιδανικό της ελευθερίας ενσαρκώνεται στον αρμονικό συνδυασμό υπεράσπισης της Πατρίδας και της Ορθοδοξίας, η οποία ήταν αναγνωριστική ταυτότητα των Σουλιωτών.
Βασικό στοιχείο του πατριωτισμού των Σουλιωτών ήταν η πίστη. Έλληνας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας δεν ήταν όποιος μιλούσε ελληνικά, αλλά ο Ορθόδοξος.
Δεν ήταν συνεπώς η γλώσσα που διαφοροποιούσε τον Έλληνα από τον κατακτητή, αλλά η πίστη του, η Ορθοδοξία, τα ήθη και τα έθιμά του.
Romfea.gr