Η οικογένεια του Μαξίμ από τη Λβιβ είχε μόλις πριν 13 ημέρες ένα εργοστάστιο επεξεργασίας μετάλλου που παρήγαγε κουζινικά: φόρμες ψησίματος, κουτάλια και δοχεία.
Σήμερα, και καθώς ο πόλεμος εξαντλεί τα αποθέματα σε στρατιωτικό υλικό, ο Μαξίμ και οι εργαζόμενοι της επιχείρησης διαθέτουν την τεχνογνωσία και τα υλικά τους για να φτιάξουν αναχαιτιστικό εξοπλισμό και αλεξίσφαιρα γιλέκα για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. “Μας τελειώνει το μέταλλο. Αυτό το κομμάτι είναι το τελευταίο που έχουμε και είναι κατάλληλο για τα αλεξίσφαιρα”, λέει δείχνοντας μια βαριά πλάκα σιδήρου που κόβεται με το λέιζερ. Ο Μαξίμ απευθύνει έκκληση στην κάμερα της ΕΡΤ για βοήθεια από την Ευρώπη με όποιο τρόπο. “Χρειαζόμαστε περισσότερο σίδερο”, μας λέει.
Όχι πολύ πιο μακριά σε ένα τριώροφο κτίριο πλήθος -κυρίως- γυναικών, κόβει και βάφει κουρέλια από ρούχα και υφάσματα που καταφθάνουν συνεχώς σε τσουβάλια από κάθε σπίτι της Λβιβ. Εκεί και υπό τους ήχους ενός πιάνου που παιζει συχνά και απαράγκλιτα κάθε πρωί τον εθνικό ύμνο της χώρας, φτιάχνονται δίχτυα καμουφλάζ για τα άρματα μάχης του στρατού. Από εκεί μεταφέρονται στα μέτωπα της ανατολικής Ουκρανίας όπου ο πόλεμος είναι η μόνη καθημερινότητα τις τελευταίες εβδομάδες.
Στη Λβιβ και αλλού, οι κάτοικοι ζούνε διπλή ζωή. Όσοι δεν έχουν χάσει τις δουλειές τους συνεχίζουν να διατηρούν μια στοιχειώδη καθημερινότητα και παράλληλα στρατολογούνται ως εθελοντές για να δώσουν κάθε δυνατή μάχη με την ελπίδα για άμεση κατάπαυση του πυρός.
αποστολή Λβιβ: Ελβίρα Κρίθαρη
κάμερα: Κώστας Δεδδήμος
www.ertnews.gr