Όσο ο πόλεμος αγριεύει τόσο οι ροές των Ουκρανών προσφύγων που περνούν στα πολωνικά εδάφη, αυξάνονται. Η Κάτια Αντωνιάδη κατέγραψε τις προσωπικές τους ιστορίες αλλά και την εθελοντική προσφορά του γνωστού σεφ  Χοσέ Αντρές, που φροντίζει στη μεθόριο για τα γεύματα των προσφύγων.

Λεπτό το λεπτό, ο αριθμός των ανθρώπων που αναζητούν ασφαλές καταφύγιο στην Πολωνία, αυξάνεται. Aπό το νοτιότερο πολωνικό σύνορο, στο Kροστσιένκο, οι πρόσφυγες περνούν με κάθε τρόπο και μέσον.

Η Αλίνα με την εξάχρονη κόρη της περιμένουν το λεωφορείο που θα τις οδηγήσει στη Βαρσοβία -κι από κει, κάπου στην Τσεχία, όπου ζουν συγγενείς του άντρα της -ο οποίος έμεινε στο Ντνίπρο για να πολεμήσει.

Xιλιάδες οι εκδιωγμένοι, αγωνιούν για το αν θα αντικρύσουν ποτέ ξανά σπίτια και αγαπημένους.

Kάθε μέρα προστίθενται νέοι εθελοντές που προστρέχουν σε βοήθεια. Όλη η οργάνωση έχει ακουμπήσει στις πλάτες των περίπου χιλίων ανθρώπων που βρίσκονται σε Πσεμίζ, Ουστρίτσι Ντόλνε, Κορτσόβα, στα μεγάλα συνοριακά περάσματα.

Οι κινητές κουζίνες του γνωστού σεφ Χοσέ Αντρές, φροντίζουν για τα γεύματα των προσφύγων.

Παρότι είναι αδύνατον να καθοριστεί με ακρίβεια ο αριθμός των προσφύγων που θα φύγουν από την Ουκρανία, το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε μέρα που περνάει οι ροές θα αυξάνονται -και μαζί τους ο ανθρώπινος πόνος.

Ρεπορτάζ: Κάτια Αντωνιάδη

www.ertnews.gr