Στα 83 της άφησε την Καλιφόρνια και εγκαταστάθηκε σε συγκρότημα κατοικιών για ηλικιωμένους στην πολιτεία της Ουάσιγκτον
Στα 83 της χρόνια, η Ροσέλ Λίνικ δεν φανταζόταν ότι θα ξεκινούσε μια νέα ζωή μακριά από την Καλιφόρνια. Είχε ήδη πουλήσει το σπίτι της στο Λος Άντζελες, μετακομίζοντας σε διαμέρισμα στην περιοχή του East Bay, κοντά στη μικρότερη κόρη της, Τζόντι. Η καθημερινότητά της ήταν καλή και δεν είχε σκοπό να αλλάξει ξανά κατοικία.
Όταν, όμως, η κόρη της τής ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να μετακομίσει με τον σύζυγό της στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, όπου θα κατασκεύαζαν σπίτι σε οικιστική κοινότητα για άτομα άνω των 55 ετών, της πρότεινε να εξετάσει το ενδεχόμενο να εγκατασταθεί σε μια μονάδα διαβίωσης ηλικιωμένων που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση.
Η αρχική της αντίδραση ήταν επιφυλακτική. Όπως εξηγεί η ίδια σε άρθρο της στο Business Insider, δεν είχε τίποτα εναντίον των ηλικιωμένων, αλλά δεν ήθελε να ζει αποκλειστικά ανάμεσα σε ανθρώπους της ίδιας ηλικιακής ομάδας. Ωστόσο, η προοπτική να παραμείνει στην Καλιφόρνια χωρίς συγγενείς κοντά της δεν την ενθουσίαζε.
Η δοκιμή που άλλαξε την απόφασή της
Αποφάσισε τελικά να επισκεφθεί τη μονάδα, περίπου μία ώρα έξω από το Σιάτλ, και να παραμείνει εκεί για τρεις ημέρες, φιλοξενούμενη σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο επισκεπτών.
Το συγκρότημα διαθέτει 228 κατοικίες, με επιλογές ανεξάρτητης και υποστηριζόμενης διαβίωσης, καθώς και ειδικό τμήμα για ανθρώπους με προβλήματα μνήμης. Τα ευρύχωρα διαμερίσματα, οι μεγάλες κουζίνες και το φυσικό φως την εντυπωσίασαν. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται επίσης γυμναστήριο, κινηματογραφική αίθουσα, κομμωτήριο και εστιατόρια.
Καθοριστικό ρόλο, ωστόσο, έπαιξαν οι γνωριμίες της με τους ενοίκους. Μάλιστα, στη βιβλιοθήκη συνάντησε μια γυναίκα από την ιδιαίτερη πατρίδα της στην Αϊόβα, η οποία ήταν 12 χρόνια μεγαλύτερή της.
Έπειτα από λίγες ημέρες, πήρε την απόφαση να εγκατασταθεί εκεί.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, έχει δημιουργήσει έναν στενό κύκλο φίλων, με τους οποίους συναντιέται καθημερινά για φαγητό και συζητήσεις. Συμμετέχει σε επιτροπές της κοινότητας, γράφει στο τριμηνιαίο ενημερωτικό δελτίο των ενοίκων και συντονίζει την επιτροπή κινηματογράφου.
Ιδιαίτερη χαρά τής προσφέρει και ο εθελοντισμός: συμμετέχει σε πρόγραμμα υποστήριξης μαθητών δημοτικού, βοηθώντας παιδιά – πολλά από τα οποία προέρχονται από οικογένειες όπου η αγγλική δεν είναι η πρώτη γλώσσα – να βελτιώσουν την ανάγνωση.
Σήμερα δηλώνει ιδιαίτερα ικανοποιημένη από την επιλογή της. Εκτιμά ότι έχει καταφέρει να συνδυάσει την προσωπική της ανεξαρτησία με την κοινωνική επαφή και την αίσθηση του ανήκειν. Παρά τα προβλήματα που κατά καιρούς αντιμετωπίζει, όπως καθυστερήσεις στην επικοινωνία και οργανωτικές δυσκολίες, θεωρεί ότι οι παροχές δικαιολογούν το αυξημένο μηνιαίο κόστος.
Όπως καταλήγει, δεν περίμενε ότι στα 83 της θα δημιουργούσε τόσο ουσιαστικές σχέσεις. Και σήμερα, στα 87 της, αισθάνεται ότι έχει αποκτήσει μια νέα οικογένεια.
Με πληροφορίες από businessinsider.com
