Η ειρωνεία δεν έχει όρια. Εκεί που άλλοι προσπαθούν να αναδείξουν τον πολιτισμό και να προστατεύσουν το περιβάλλον, κάποιοι βρίσκουν τρόπο να τα συνδυάσουν… καταστρέφοντάς τα και τα δύο μαζί.

Το Φεστιβάλ Παραμυθιάς μπορεί να διαφημίζει πολιτισμό, μουσική και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αλλά στην πράξη αφήνει πίσω του μια άλλη “κληρονομιά”: την αφισορύπανση.

Οι δρόμοι και οι κοινόχρηστοι χώροι στον Δήμο Πάργας έχουν γεμίσει με παράνομες αφίσες, κολλημένες σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο. Κολώνες, τοίχοι, στάσεις και ακόμη και σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος δεν γλίτωσαν από το κολάζ του πολιτιστικού βανδαλισμού.

Για να μαζέψουν χρήμα, οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ δεν διστάζουν να ρυπαίνουν τις γειτονικές περιοχές, αγνοώντας επιδεικτικά τη νομοθεσία που απαγορεύει την αφισορύπανση και προβλέπει αυστηρά πρόστιμα.

Η λογική απλή: “Ρυπαίνουμε αλλού, εισπράττουμε εδώ”. Οι δρόμοι του Δήμου Πάργα μοιάζουν με εργοτάξιο αφισών, παραμορφώνοντας τη φυσιογνωμία μιας τουριστικής περιοχής στο απόγειο της καλοκαιρινής περιόδου.

Το ερώτημα προς τον Δήμο Πάργας παραμένει αναπάντητο: Θα επιβληθούν κυρώσεις; Θα αποκατασταθεί η τάξη; Ή θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η περιοχή σε σκουπιδότοπο για χάρη τρίτων;

Ο πολιτισμός δεν πρέπει να μετατρέπεται σε άλλοθι για παρανομία και ρύπανση. Οι τουρίστες, οι κάτοικοι και οι επισκέπτες αξίζουν καθαρούς δημόσιους χώρους, όχι ένα χαρτοβασίλειο από αφίσες.

Η ευθύνη βαραίνει όλους: και τη Δημοτική Αρχή Πάργας, που οφείλει να προστατεύσει την πόλη της, και τους διοργανωτές του Φεστιβάλ Παραμυθιάς, που πρέπει να μάθουν ότι ο πολιτισμός δεν προωθείται με κόλλα και αφίσες στους δρόμους των άλλων.

Με αφορμή τον ετήσιο απολογισμό του, ο Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης του Δήμου Ιωαννιτών, Παναγιώτης Κατσάνος, έθεσε ξανά στο προσκήνιο το πολυσύνθετο ζήτημα της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων στην πόλη. Το πρόβλημα, που απασχολεί διαρκώς όχι μόνο τον Δήμο Ιωαννιτών αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση συνολικά, εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία στους πολίτες, καθώς αγέλες αδέσποτων εξακολουθούν να εντοπίζονται σε δημόσιους χώρους, συχνά δημιουργώντας δυσκολίες και αίσθημα ανασφάλειας. Ο κ. Κατσάνος επισήμανε πως, παρά τις θεσμικές προβλέψεις του Νόμου 4830/2021 για τη φροντίδα και προστασία των ζώων συντροφιάς –που ορίζουν μέτρα όπως η περίθαλψη, η στείρωση, η σήμανση και η συνεργασία με φιλοζωικές οργανώσεις– στην πράξη το πρόβλημα παραμένει ανεπίλυτο. Το κυριότερο εμπόδιο, όπως τόνισε, είναι το γεγονός ότι η νομοθεσία δεν προβλέπει σταθερή απομάκρυνση των αδέσποτων από τις κατοικημένες περιοχές, αλλά μόνο την προσωρινή φροντίδα και την επανένταξή τους. Ειδικά σε περιοχές ευαίσθητες, όπως η πανεπιστημιούπολη και τα νοσοκομεία, η παρουσία αδέσποτων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις πρόληψης και παρέμβασης. Ο Συμπαραστάτης του Δημότη πρότεινε την επανεξέταση του ισχύοντος νομικού πλαισίου, με στόχο να δοθεί στους Δήμους η δυνατότητα δημιουργίας χώρων μόνιμης φιλοξενίας αδέσποτων, συνοδευόμενη από επαρκή χρηματοδότηση. Παράλληλα, ζήτησε αυστηρότερη εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν ιδιοκτήτες ζώων που προβαίνουν σε εγκατάλειψη. Τέλος, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για φαινόμενα καταχρηστικής στάσης ορισμένων πολιτών, που αντιμετωπίζουν τις αρμοδιότητες του Δήμου ως μέσο οικονομικού οφέλους, θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα το ενδεχόμενο αποζημίωσης, αντί για την ίδια τη φροντίδα των ζώων.

Την ώρα που το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ φουντώνει και προκαλεί αντιδράσεις σε όλη τη χώρα, μία από τις πιο χαρακτηριστικές υποθέσεις φτάνει πλέον στις δικαστικές αίθουσες. Στο Εφετείο Αθηνών εκδικάζεται υπόθεση που αφορά τη χρήση εικονικών βοσκοτόπων στον Γράμμο, προκειμένου επιτήδειοι να εισπράξουν παράνομα ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, δύο οικογένειες από τη Θεσσαλία βρίσκονται αντιμέτωπες με τη Δικαιοσύνη για την εμπλοκή τους σε ένα πολύπλοκο σχέδιο μετατροπής δημόσιας δασικής γης σε δήθεν ιδιωτικά βοσκοτόπια, μέσω αμφιλεγόμενων εγγράφων και αμφισβητούμενων συμβολαίων.

Η αμφιλεγόμενη διαθήκη και οι «κληρονομιές» στον Γράμμο

Όλα ξεκίνησαν όταν μέλη της πρώτης οικογένειας εμφανίστηκαν, το 2018, να έχουν «κληρονομήσει» τεράστιες εκτάσεις στον Γράμμο, στηριζόμενοι σε ιδιόχειρη διαθήκη του πατέρα τους, η οποία, όπως αποκαλύφθηκε, δεν είχε ποτέ αναγνωριστεί ή δηλωθεί πριν τον θάνατό του. Παρά το γεγονός ότι η διαθήκη κατατέθηκε δύο χρόνια μετά τον θάνατο του φερόμενου ως ιδιοκτήτη, οι εκτάσεις δηλώθηκαν στο Ε9 και χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια ως βάση για αιτήσεις επιδοτήσεων.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες αμφισβητούν τη γνησιότητα της διαθήκης, ενώ από τις καταθέσεις προκύπτει ότι η περιοχή ήταν χαρακτηρισμένη ως δημόσια δασική έκταση, χωρίς τεκμήρια ιδιοκτησίας για την εν λόγω οικογένεια.

Η μίσθωση με συμβολικό αντίτιμο και οι επιδοτήσεις-ρεκόρ

Τη σκυτάλη πήρε δεύτερη οικογένεια, επίσης από τη Θεσσαλία, η οποία μίσθωσε τις εκτάσεις από την πρώτη οικογένεια έναντι μόλις 10 ευρώ το στρέμμα. Παράλληλα, προχώρησε σε δηλώσεις εκμετάλλευσης ως νέοι αγρότες, αποκομίζοντας συνολικά 177.000 ευρώ από επιδοτήσεις για βοσκοτόπια που, όπως αποδείχθηκε, δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ για καμία κτηνοτροφική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τη δικογραφία, ο πατέρας της δεύτερης οικογένειας είχε υπηρετήσει στο παρελθόν σε καίρια θέση στον ΟΠΕΚΕΠΕ Θεσσαλίας, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για πιθανή εσωτερική πληροφόρηση ή καθοδήγηση στη διαδικασία υποβολής των αιτήσεων.

Αντιδράσεις, υπερασπιστική γραμμή και νομικά προσχήματα

Οι κατηγορούμενοι υποστήριξαν ότι αγνοούσαν τη δημόσια φύση των εκτάσεων, επικαλούμενοι έλλειψη τελικών δασικών χαρτών και τις διαβεβαιώσεις του εκμισθωτή περί ιδιοκτησίας. Χαρακτήρισαν τις ενέργειές τους νόμιμες, βασισμένες σε μισθωτήρια και χαρτογραφικές αναφορές.

Η εισαγγελική πρόταση, ωστόσο, ήταν καταπέλτης. Η Εισαγγελέας επισήμανε ότι η απλή κατοχή μιας έκτασης δεν νομιμοποιεί τη λήψη ευρωπαϊκών ενισχύσεων, ειδικά όταν δεν αποδεικνύεται η άσκηση γεωργικής ή κτηνοτροφικής δραστηριότητας.

Η επιστροφή των χρημάτων και οι σκιές

Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι επέστρεψαν τα ποσά λίγο πριν τις απολογίες τους, μια κίνηση που η Εισαγγελέας χαρακτήρισε προσχηματική, επισημαίνοντας πως τα ευρωπαϊκά κονδύλια δεν ανήκουν στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά στα κοινοτικά ταμεία.

Η υπόθεση χαρακτηρίζεται από τις αρχές ως ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο εκμεταλλεύτηκαν επιτήδειοι τις αδυναμίες του συστήματος, μετατρέποντας δασικές εκτάσεις σε εικονικά βοσκοτόπια και «ξεζουμίζοντας» ευρωπαϊκά κονδύλια.

Η δίκη βρίσκεται σε εξέλιξη και η ετυμηγορία αναμένεται να αποτελέσει πιλότο για την αντιμετώπιση παρόμοιων περιπτώσεων που έχουν εντοπιστεί σε πολλές περιοχές της χώρας.

Η συνεχώς ανοδική πορεία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων επιβεβαιώνεται και από τις διεθνείς κατατάξεις αναγνωρισμένων οργανισμών, στις οποίες αποτυπώνεται η ποιότητα και η αριστεία του παραγόμενου εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου. Σε ένα παγκοσμίως ανταγωνιστικό περιβάλλον, το Ίδρυμα κερδίζει διαρκώς έδαφος στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, ενισχύοντας το ακαδημαϊκό του αποτύπωμα και διαμορφώνοντας μια σύγχρονη, δυναμική ταυτότητα με διεθνή εμβέλεια. Η επιτυχία αυτή δεν έρχεται τυχαία, αλλά είναι αποτέλεσμα πολυεπίπεδης προσπάθειας, επιστημονικής κατάρτισης και διαρκούς αναβάθμισης, που καθιστούν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων σημείο αναφοράς για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στην Ελλάδα και το εξωτερικό.