Ναι, σωστά καταλάβατε: ήρθε η ώρα για το ψηφιακό «φακέλωμα» των επιδοματούχων, το οποίο θα αναρτηθεί σε δημόσια διαβούλευση — για να μαζευτούν, λέει, στοιχεία και να δούμε επιτέλους πόσοι είναι αυτοί οι «πονηροί» που τσεπώνουν επιδόματα πάνω από τον μέσο μισθό.

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό το νέο «δώρο»; Συγκροτείται ένα ψηφιακό μητρώο, όπου θα καταγράφεται με ακρίβεια… πόσα ευρώ χορηγεί το δημόσιο σε κάθε πολίτη — με το ΑΦΜ να παίζει το ρόλο του μεγάλου ρουφιάνου. Επιτέλους, το κράτος θα μπορεί να γνωρίζει αν όντως υπάρχουν «κορόιδα» που βγάζουν από τα επιδόματα περισσότερα χρήματα απ’ ό,τι ένας εργαζόμενος με τον κατώτατο μισθό.

Αυτή η ψηφιακή πλατφόρμα δεν είναι απλά μια στατιστική άσκηση — θα γίνει το πολυτιμότερο εργαλείο για το κράτος ώστε να πατήσει «κόφτη» και να επιβάλλει περικοπές ή να αλλάξει τα κριτήρια χορήγησης, έτσι ώστε τα επιδόματα να μην γίνονται… παγίδα για την επανένταξη στην αγορά εργασίας, ούτε να ωθούν τους δικαιούχους σε «μαύρη» απασχόληση. Καθαρά και ξάστερα.

Το νέο «Μητρώο Παροχών», όπως βαφτίστηκε με το κυβερνητικό αίσθημα σοβαρότητας, θα συγκεντρώνει όλα τα επιδόματα που χορηγούνται από υπουργεία, δήμους και οργανισμούς — από το επίδομα τέκνων μέχρι το επίδομα θέρμανσης και ανεργίας. Η διαδικασία αυτή αναμένεται να διαρκέσει περίπου έναν χρόνο μέχρι να καλυφθούν τα βασικά επιδόματα και αργότερα θα επεκταθεί ώστε να μη μείνει τίποτα «εκτός λίστας».

Το «μεγάλο φακέλωμα» των κοινωνικών επιδομάτων: Η Πολιτεία καταγράφει ποιοι «πονηροί» κερδίζουν πάνω από τον μέσο μισθό με… δικά της χέρια

Αξίζει να σημειωθεί πως προς το παρόν, η κυβέρνηση δεν τολμά να αγγίξει τα κριτήρια χορήγησης — ούτε να προχωρήσει σε αλλαγές στο ύψος των επιδομάτων, παρότι κάποιες εξαγγελίες περί αναπροσαρμογών είχαν ήδη δει το φως της δημοσιότητας. Όλα έχουν μπει «στον πάγο», αφού θέλει πρώτα να «μαζέψει» τα δεδομένα από το νέο μητρώο πριν αποφασίσει πώς θα συνεχίσει. Και, όπως είναι φυσικό, αυτές οι αλλαγές πιθανότατα θα εμφανιστούν μετά τις εκλογές, για να μην προκαλέσουν πολιτικό κόστος εν τω μέσω προεκλογικής περιόδου.

Εξάλλου, κάθε αναθεώρηση των κοινωνικών επιδομάτων αγγίζει εκατομμύρια πολίτες — και το κοινωνικό κόστος μιας τέτοιας μεταρρύθμισης δεν τολμά κανείς να το υποτιμήσει. Στον αντίποδα, το μόνο που μπορεί να γίνει άμεσα είναι να μπει κάποιος «κόφτης» για τις περιπτώσεις «ακραίας εκμετάλλευσης» — δηλαδή, να μπουν όρια στο συνολικό ποσό που μπορεί να λάβει ένας πολίτης, ώστε να μην ξεπερνά μια (όχι ακόμα καθορισμένη) «κόκκινη γραμμή».

Κοινώς, η κοινωνική πολιτική μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μια ασφυκτική επιτήρηση και μια άσκηση πειθάρχησης. Και όλα αυτά, ενώ η υπόθεση της καταπολέμησης της φτώχειας και της ανεργίας θα έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο — όχι η καταγραφή και η υποψία.

Ο 81χρονος άνδρας υποστηρίζει πως τα σημάδια στο λαιμό και οι κοκκινίλες στο πρόσωπο της γυναίκας προέρχονται από ιατρικές ενέσεις, όχι από βία. Όμως, η αλήθεια παραμένει κρυμμένη στο σκοτάδι, καθώς η ιατροδικαστική εξέταση στην Πάτρα αναμένεται να ρίξει φως στα αίτια και τις συνθήκες του θανάτου της.

«Ήταν βίαιος και ήθελε να φύγει, να τον αφήσει», αποκαλύπτει συγκλονισμένος ο γιος του 81χρονου, ο οποίος κάλεσε την αστυνομία, αναφέροντας το τραγικό συμβάν. Η 78χρονη φέρει εμφανές τραύμα στο λαιμό, γεγονός που πυροδοτεί αμέτρητα ερωτήματα.

Ο γιος του κατηγορούμενου περιγράφει τον πατέρα του ως έναν οξύθυμο άντρα, που εύκολα έχανε τον έλεγχο και ήταν συχνά εμπλεκόμενος σε καυγάδες. «Είχε πολλά νευρικά προβλήματα, έπαιρνε φάρμακα και βρισκόταν υπό ψυχιατρική παρακολούθηση. Δεν μου φάνηκε παράξενο όταν άκουσα για τον θάνατο της γυναίκας, αλλά δεν περίμενα ποτέ τέτοια κατάληξη. Κρίμα», λέει με πικρία.

Η σύζυγος, σύμφωνα με τον γιο, ζούσε έναν καθημερινό εφιάλτη: «Μου είχε πει πως ήταν βίαιος, πως ήθελε να φύγει μα δεν μπορούσε. Οι καβγάδες ήταν η καθημερινότητά τους. Ο πατέρας μου ήταν ένας εκρηκτικός χαρακτήρας, που δημιουργούσε ένταση σε κάθε μικρή αφορμή».

Ζάκυνθος: «Δεν την σκότωσα εγώ», επιμένει ο σύζυγος – Η ιατροδικαστική θα φωτίσει το μυστήριο του θανάτου της ηλικιωμένης

Η οικογενειακή κατάσταση ήταν ήδη τεταμένη. Ο γιος εξηγεί πως οι σχέσεις του με τον πατέρα του δεν ήταν στενές και πως η μητέρα του είχε χωρίσει από εκείνον χρόνια πριν. Ο 81χρονος, παλιός οικοδόμος, ζούσε με την άτυχη γυναίκα για περίπου τριάντα χρόνια, χωρίς οικονομικά προβλήματα, αλλά με συνεχή εντάσεις.

Το τραγικό περιστατικό αποκαλύφθηκε το μεσημέρι της Τρίτης, όταν ο σύζυγος κάλεσε την αστυνομία, αναφέροντας τον θάνατο της γυναίκας του. Οι αστυνομικοί βρήκαν τη γυναίκα νεκρή, με εμφανή σημάδια στο λαιμό και το πρόσωπο, που άναψαν αμέσως συναγερμό. Υπενθυμίζεται πως στο παρελθόν είχαν καταγραφεί περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία η γυναίκα αρνιόταν να αναφέρει ή να ζητήσει βοήθεια, απορρίπτοντας ακόμη και την τοποθέτηση panic button.

Μπροστά σε αυτό το σκοτεινό και οδυνηρό μυστήριο, οι αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, καθώς η αλήθεια παραμένει κρυμμένη κάτω από το πέπλο της σιωπής και του φόβου.

Τα έργα διαπλάτυνσης, που είναι αναμφίβολα βήμα μπροστά, φαίνεται πως ξέχασαν ένα μικρό, ασήμαντο… κομμάτι της λειτουργίας: τον νυχτερινό φωτισμό του διαδρόμου.

Από τις 10 Μαρτίου, ο διάδρομος λειτουργεί χωρίς κανένα μόνιμο φωτισμό, αφού αφαίρεσαν τα φωτιστικά για να ξεκινήσουν τα έργα. Εντάξει, οι περισσότερες πτήσεις δεν γίνονται τη νύχτα στα νησιά, αλλά… και όταν προκύπτει επείγον περιστατικό; Εκεί τα πράγματα γίνονται λίγο πιο «ζόρικα». Και για να μην ξεχνιόμαστε, το καλοκαίρι, με τους τουρίστες να πλημμυρίζουν το νησί, οι ανάγκες για αεροδιακομιδές αυξάνονται και το πρόβλημα γίνεται επιτακτικό.

Η… «λύση»; Φορητοί προβολείς που στέλνουν, σαν να πρόκειται για κάμπινγκ και όχι για αεροδρόμιο. Ναι, κάποιοι στρατιωτικοί τύποι ελικόπτερων καταφέρνουν να προσγειωθούν χωρίς φωτισμό, αλλά τα μικρότερα αεροπλάνα των διακομιδών; Ας… κάνουν υπομονή ή ας ελπίζουν.

Ελλάδα 2.0 : Το αεροδρόμιο της Νάξου χωρίς φωτισμό από τον Μάρτιο – Τουλάχιστον έχουμε… φορητά φώτα για τις αεροδιακομιδές!

Και το μεγάλο ερώτημα: Είναι δυνατόν ένα νησί να μείνει χωρίς κανονική νυχτερινή αεροπορική πρόσβαση για μήνες, σε περιπτώσεις ανάγκης; Προφανώς, όχι. Αλλά εδώ βρισκόμαστε.

Ο αερολιμενάρχης έτρεξε να ζητήσει φορητά φώτα — η προσωρινή λύση που ακούγεται περισσότερο ως… πρόχειρη παρά ως ασφαλής. Όσο κι αν τα φορητά αυτά φώτα προσπαθούν, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το σταθερό, μόνιμο φωτισμό που απαιτεί ένα αεροδρόμιο.

Το θέμα δεν είναι απλά τεχνικό, αλλά αφορά την ουσία της ισότιμης πρόσβασης των κατοίκων των νησιών σε επείγουσες υπηρεσίες υγείας — ό,τι πιο κρίσιμο υπάρχει. Οποιοσδήποτε αναπτυξιακός σχεδιασμός δεν μπορεί να γίνεται με θυσία της ασφάλειας και της ζωής των πολιτών.

Ίσως να είναι ώρα για την πολιτεία να πάψει να παίζει με το «θα το λύσουμε όταν τελειώσουν τα έργα» και να αρχίσει να δείχνει, με πράξεις, ότι η ζωή στα νησιά δεν μπαίνει σε αναμονή ή σε αναστολή μέχρι να τελειώσουν οι εργασίες.