Τι προβλέπει η νομοθεσία για τον πόλεμο στο Ιράν και πώς θα μπορούσε να την αγνοήσει ο Τραμπ.
Μέχρι στιγμής, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει δώσει επισήμως τελεσίγραφο στο Ιράν αναφορικά με το έως πότε πρέπει να καταθέσει τη νέα πρόταση για τις διαπραγματεύσεις. Όμως, υπάρχει μια διορία που θα μπορούσε να πιέσει τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο να τερματίσει τον πόλεμο. Και ο χρόνος μετρά αντίστροφα, έως την 1η Μαΐου.
Από την έναρξη του πολέμου εναντίον του Ιράν, οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν μπλοκάρει επανειλημμένες προσπάθειες των Δημοκρατικών να σταματήσει η επιχείρηση και να αναγκάσουν τον Τραμπ να ζητήσει έγκριση για τη σύγκρουση που ξεκίνησε χωρίς τη συναίνεση του Κογκρέσου.
Όμως, ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν επισημάνει πως η βασική προθεσμία που πλησιάζει θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο καμπής, καθώς τότε θα περιμένουν είτε ο πρόεδρος να σταματήσει τον πόλεμο, είτε να ζητήσει έγκριση για να τον συνεχίσει.
Οι Δημοκρατικοί προσπαθούν, ανεπιτυχώς έως τώρα, να επικαλεστούν διάταξη του ψηφίσματος περί πολεμικών εξουσιών, του 1973, νόμου που στοχεύει στον περιορισμό της δυνατότητας ενός προέδρου να κάνει πόλεμο χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου. Ο νόμος θέτει σειρά προθεσμιών, η πρώτη από τις οποίες εκπνέει την 1η Μαΐου, κάτι που θα μπορούσε να αυξήσει την πίεση στη διοίκηση Τραμπ τις επόμενες ημέρες.
Το όριο των 60 ημερών
Όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τις επιθέσεις εναντίον του Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου, ο Τραμπ είπε ότι ενεργούσε υπό την εξουσία του ως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, προκειμένου να προστατεύσει τις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και «να προωθήσει ζωτικής σημασίας εθνικών συμφερόντων» των ΗΠΑ. Ακόμα, αναφέρθηκε στη «συλλογική αυτοάμυνα» των συμμάχων της Ουάσινγκτον στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.
Πολλοί Δημοκρατικοί έχουν αμφισβητήσει αυτή την αιτιολόγηση και συνεχίζουν να υποστηρίζουν πως ο Τραμπ ενήργησε παράνομα. Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου και οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι στο Καπιτώλιο λένε ότι ενεργεί εντός των ορίων του νόμου περί πολεμικών εξουσιών, που δίνει στον πρόεδρο 60 ημέρες προκειμένου να αποσύρει τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις από εχθροπραξίες, χωρίς να έχει πάρει την άδεια του Κογκρέσου για χρήση στρατιωτικής βίας.
Παρότι ο πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, ο Τραμπ ενημέρωσε επίσημα το Κογκρέσο για την επιχείρηση στις 2 Μαρτίου, όταν άρχισε να «μετρά» η περίοδος των 60 ημερών, η οποία τελειώνει την 1η Μαΐου.
Ήδη, κάποιοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν πει ότι δεν θα υποστηρίξουν μια παράταση πέραν των 60 ημερών. Χαρακτηριστική η δήλωση του Μπράιαν Μαστ, βουλευτή από τη Φλόριντα. Λίγο αφού οι Ρεπουμπλικάνοι μπλόκαραν ξανά την προσπάθεια των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, την προηγούμενη εβδομάδα, ο Μαστ δήλωσε ότι θα μπορούσε να γίνει «μια διαφορετική καταμέτρηση ψήφων μετά τις 60 ημέρες».
Η παράταση των 30 ημερών
Σύμφωνα με τη νομοθεσία, μόλις παρέλθει η αρχική προθεσμία των 60 ημερών, περιορίζονται οι επιλογές του προέδρου για τη συνέχιση του πολέμου χωρίς έγκριση του Κογκρέσου. Ουσιαστικά, ο Τραμπ θα έχει τρεις επιλογές σε εκείνη τη φάση:
-να επιδιώξει την έγκριση για να συνεχίσει την επιχείρηση,
-να αρχίσει να περιορίζει την εμπλοκή των ΗΠΑ, ή
-να δώσει στον εαυτό του μια παράταση.
Ο νόμος επιτρέπει μια εφάπαξ παράταση 30 ημερών, εάν ο πρόεδρος πιστοποιήσει γραπτώς ότι είναι απαραίτητος ο επιπλέον χρόνος για να διευκολυνθεί η ασφαλής απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων, αλλά δεν του δίνει την εξουσιοδότηση να συνεχίσει μια επιθετική επιχείρηση.
Το Κογκρέσο μπορεί να εγκρίνει τον πόλεμο
Οι νομοθέτες έχουν την επιλογή να δώσουν ανά πάσα στιγμή άδεια στον Τραμπ να συνεχίσει την επιχείρηση, εγκρίνοντας εξουσιοδότηση για τη χρήση στρατιωτικής βίας.
Παρότι οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν σε μεγάλο βαθμό ενωμένοι στο να εμποδίσουν τις προσπάθειες των Δημοκρατικών να σταματήσουν τον πόλεμο, δεν είναι σαφές αν αυτό θα συμβεί και όταν το θέμα θα είναι η έγκριση της σύγκρουσης. Το Κογκρέσο δεν έχει ψηφίσει υπέρ της χρήσης στρατιωτικής βίας από το 2002, όταν οι νομοθέτες το έπραξαν για τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ.
Γιατί ο Τραμπ μπορεί να αγνοήσει τις προθεσμίες
Κυβερνήσεις και των δύο κομμάτων έχουν υποστηρίξει πως το Σύνταγμα δίνει ευρεία εξουσία στον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων. Κάτι που σημαίνει πως είναι αντισυνταγματικά τα όρια που βάζει στον πρόεδρο ο νόμος για τις πολεμικές εξουσίες.
Το 2011, ο Μπαράκ Ομπάμα συνέχισε τη στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη μετά την προθεσμία των 60 ημερών, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος δεν ίσχυε επειδή «οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ δεν περιλαμβάνουν παρατεταμένες μάχες ή ανταλλαγή πυρών με εχθρικές δυνάμεις, ούτε χερσαία στρατεύματα». Παρότι αυτό προκάλεσε διακομματική αντίδραση εκείνη την εποχή, κάποιοι νομοθέτες πιστεύουν ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να προβάλει ένα παρόμοιο επιχείρημα.
Το 2019, στην πρώτη θητεία του, ο Τραμπ επίσης αντιτάχθηκε στον νόμο, όταν άσκησε βέτο σε διακομματικό ψήφισμα που ενέκριναν και τα δύο σώματα, το οποίο επεδίωκε τον τερματισμό της αμερικανικής εμπλοκής στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης. Τότε ο Τραμπ είχε πει πως το μέτρο ήταν μία «περιττή, επικίνδυνη προσπάθεια να αποδυναμωθούν οι συνταγματικές εξουσίες μου».
Παρόλα αυτά, αν αγνοήσει την προθεσμία, θα μπορούσε να δημιουργηθεί πολιτικό πρόβλημα για το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, που μέχρι στιγμής έχει δώσει στην κυβέρνηση ευρεία ελευθερία να διεξάγει έναν πόλεμο χωρίς εμπλοκή του Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένης όποια επίσημης εποπτείας.
Για πολλούς Ρεπουμπλικάνους, το ορόσημο των 60 ημερών είναι νομικά σημαντικό, επεσήμανε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις Μέρφι. «Οπότε, πιστεύω ότι θα είναι πιο δύσκολο για εκείνους να συνεχίσουν να κάνουν τα στραβά μάτια, όταν περάσουν οι 60 ημέρες», πρόσθεσε.
Πηγή: NYT
Μετάβαση στην Πηγή<br /
