Μια μαύρη σελίδα για τον θεσμικό έλεγχο και τη διαφάνεια γράφτηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου στις 19 Μαΐου 2026, η οποία θα μείνει στη μνήμη των πολιτών για την εκκωφαντική σιωπή και την πλήρη απραξία των δυνάμεων της μειοψηφίας. Όπως αποκαλύπτει με σκληρή γλώσσα το epirusbomb.gr, την ώρα που η Ήπειρος συγκλονίζεται από μία από τις σοβαρότερες δικαστικές υποθέσεις, με μια ογκώδη δικογραφία για κακουργηματικές πράξεις που στρέφεται κατά του Αλέξανδρου Καχριμάνη, της Αγνής Νάκου και περίπου 20 υπαλλήλων και στελεχών, η αντιπολίτευση επέλεξε την τακτική της πολιτικής εξαφάνισης. Δεν σημειώθηκε ούτε μία φωνή διαμαρτυρίας, ούτε μία σοβαρή πίεση, ούτε καν μια υποτυπώδης πολιτική σύγκρουση μέσα στο κορυφαίο όργανο, αφήνοντας τη διοίκηση στο απυρόβλητο.
Η κοινωνία, που περίμενε απόλυτα δικαιολογημένη μια συνεδρίαση-φωτιά με κατάθεση σκληρών ερωτημάτων και απαιτήσεις για άμεση λογοδοσία, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια απογοητευτική εικόνα πολιτικής νωθρότητας και θεσμικής υποταγής. Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της συγκεκριμένης συνεδρίασης είναι ότι οι παρατάξεις της μειοψηφίας δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από φτηνές δικαιολογίες περί σεβασμού της δικαιοσύνης, καθώς ο σεβασμός στους θεσμούς δεν μπορεί να ισοδυναμεί με πολιτική αφωνία, ούτε με τη μετατροπή του Περιφερειακού Συμβουλίου σε πεδίο σιωπηλής συνενοχής. Η άρνηση να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση για μια κακουργηματική υπόθεση που πλήττει την αξιοπιστία της Περιφέρειας γεννά πλέον βαθύτατα πολιτικά ερωτήματα για το τι πραγματικά φοβούνται οι αντίπαλες παρατάξεις.
Σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα και τις περιφέρειες της περιοχής, από τα Γιάννενα και την Άρτα μέχρι την Πρέβεζα και τη Θεσπρωτία, η λαϊκή οργή μεγαλώνει για μια αντιπολίτευση που μοιάζει εγκλωβισμένη σε προσωπικές δημόσιες σχέσεις και παρασκηνιακές ισορροπίες. Πολλοί μιλούν ανοιχτά για πλήρη πολιτική ανεπάρκεια και για μια «βολική αντιπολίτευση» των καμερών και των ακίνδυνων ανακοινώσεων, η οποία επιλέγει να εξαφανίζεται όταν έρχεται η ώρα της πραγματικής μάχης. Η προσπάθεια των μειοψηφιών να συμπεριφέρονται σαν να πρόκειται για μια απλή, συνηθισμένη διοικητική υπόθεση και όχι για ένα τεράστιο δικαστικό ζήτημα, αποδεικνύει ότι η Ήπειρος δεν έχει ανάγκη από διακοσμητικούς παρατηρητές, αλλά από εκπροσώπους που συγκρούονται χωρίς φόβο, καθώς το πρόβλημα πλέον αγγίζει συνολικά το πολιτικό σύστημα της περιοχής.
